1. ۱این چنین ذالنون مصری را فتادکاندرو شور و جنونی نو بزاد
2. ۲شور چندان شد که تا فوق فلکمی‌رسید از وی جگرها را نمک
3. ۳هین منه تو شور خود ای شوره‌خاکپهلوی شور خداوندان پاک
4. ۴خلق را تاب جنون او نبودآتش او ریشهاشان می‌ربود
5. ۵چونک در ریش عوام آتش فتادبند کردندش به زندانی نهاد
6. ۶نیست امکان واکشیدن این لگامگرچه زین ره تنگ می‌آیند عام
7. ۷دیده این شاهان ز عامه خوف جانکین گره کورند و شاهان بی‌نشان
8. ۸چونک حکم اندر کف رندان بودلاجرم ذاالنون در زندان بود
9. ۹یکسواره می‌رود شاه عظیمدَر کف طفلان چنین دُرّ یتیم
10. ۱۰دُرّ چِه؟ دریا نهان در قطره‌ایآفتابی مخفی اندر ذره‌ای
11. ۱۱آفتابی خویش را ذره نمودواندک اندک روی خود را بر گشود
12. ۱۲جملهٔ ذرات در وی محو شدعالم از وی مست گشت و صحو شد
13. ۱۳چون قلم در دست غداری بودبی گمان منصور بر داری بود
14. ۱۴چون سفیهان‌راست این کار و کیالازم آمد یقتلون الانبیا
15. ۱۵انبیا را گفته قومی راه گماز سفه انا تطیرنا بکم
16. ۱۶جهل ترسا بین امان انگیختهزان خداوندی که گشت آویخته
17. ۱۷چون بقول اوست مصلوب جهودپس مرورا امن کی تاند نمود
18. ۱۸چون دل آن شاه زیشان خون بودعصمت و انت فیهم چون بود
19. ۱۹زر خالص را و زرگر را خطرباشد از قلاب خاین بیشتر
20. ۲۰یوسفان از رشک زشتان مخفی‌اندکز عدو خوبان در آتش می‌زیند
21. ۲۱یوسفان از مکر اخوان در چهندکز حسد یوسف به گرگان می‌دهند
22. ۲۲از حسد بر یوسف مصری چِه رفت؟این حسد اندر کمین گرگیست زفت
23. ۲۳لاجرم زین گرگ، یعقوب حلیمداشت بر یوسف، همیشه خوف و بیم
24. ۲۴گرگ ظاهر گِرد یوسف خود نگشتاین حسد در فعل از گرگان گذشت
25. ۲۵رحم کرد این گرگ وز عذر لبقآمده که انا ذهبنا نستبق
26. ۲۶صد هزاران گرگ را این مکر نیستعاقبت رسوا شود این گرگ بیست
27. ۲۷زانک حشر حاسدان روز گزندبی گمان بر صورت گرگان کنند
28. ۲۸حشر پر حرص خس مردارخوارصورت خوکی بود روز شمار
29. ۲۹زانیان را گند اندام نهانخمرخواران را بود گند دهان
30. ۳۰گند مخفی کان به دلها می‌رسیدگشت اندر حشر محسوس و پدید
31. ۳۱بیشه‌ای آمد وجود آدمیبر حذر شو زین وجود ار زان دمی
32. ۳۲در وجود ما هزاران گرگ و خوکصالح و ناصالح و خوب و خشوک
33. ۳۳حکم آن خو راست کان غالبترستچونک زر بیش از مس آمد آن زرست
34. ۳۴سیرتی کان بر وجودت غالبستهم بر آن تصویر حشرت واجبست
35. ۳۵ساعتی گرگی در آید در بشرساعتی یوسف‌رخی همچون قمر
36. ۳۶می‌رود از سینه‌ها در سینه‌هااز ره پنهان صلاح و کینه‌ها
37. ۳۷بلک خود از آدمی در گاو و خرمی‌رود دانایی و علم و هنر
38. ۳۸اسپ سُکسُک می‌شود رهوار و رامخرس بازی می‌کند بُز هم سلام
39. ۳۹رفت اندر سگ ز آدمیان هوستا شبان شد یا شکاری یا حرس
40. ۴۰در سگ اصحاب خویی زان وفودرفت تا جویای الله گشته بود
41. ۴۱هر زمان در سینه نوعی سر کندگاه دیو و گه ملک گه دام و دد
42. ۴۲زان عجب بیشه که هر شیر آگهستتا به دام سینه‌ها پنهان رهست
43. ۴۳دزدیی کن از درون مرجان جانای کم از سگ از درون عارفان
44. ۴۴چونک دزدی باری آن دُر لطیفچونک حامل می‌شوی باری شریف