1. ۱وحی آمد سوی موسی از خدابندهٔ ما را ز ما کردی جدا
2. ۲تو برای وصل کردن آمدییا برای فَصل کردن آمدی؟
3. ۳تا توانی پا مَنِه اندر فَراقاَبْغَضُ الْاَشْیاء عِندي الطَّلاق
4. ۴هر کسی را سیرتی بنهاده‌امهر کسی را اصطلاحی داده‌ام
5. ۵در حقِ او مَدح و در حقِّ تو ذَمدر حقِ او شَهد و در حقِّ تو سَم
6. ۶ما بَری از پاک و ناپاکی همهاز گِرانجانی و چالاکی همه
7. ۷من نکردم امر تا سودی کنمبَلک تا بر بندگان جودی کنم
8. ۸هندوان را اصطلاحِ هند مدحسندیان را اصطلاحِ سِند مدح
9. ۹من نگردم پاک از تسبیحِشانپاک هم ایشان شوند و دُرفِشان
10. ۱۰ما زبان را نَنْگریم و قال راما روان را بنگریم و حال را
11. ۱۱ناظرِ قلبیم اگر خاشِع بوَدگرچه گفتِ لَفظ، ناخاضِع رُوَد
12. ۱۲زانک دل جَوهر بوَد، گفتن عَرَضپس طُفَیل آمد عَرَض، جَوهرْ غَرَض
13. ۱۳چند ازین اَلفاظ و اِضْمار و مَجاز؟سوزْ خواهمْ سوز، با آن سوزْ ساز
14. ۱۴آتشی از عشق در جانْ بَر فُروزسَر بِسَر فکر و عبارت را بسوز
15. ۱۵موسیا آداب‌دانان دیگرندسوخته جان و روانان دیگرند
16. ۱۶عاشقان را هر نفَسْ سوزیدَنیستبر دِهِ ویران خَراج و عُشْر نیست
17. ۱۷گر خطا گوید، وُرا خاطی مگوگر بوَد پُر خون شهید، او را مشو
18. ۱۸خون، شهیدان را ز آب اَولیٰ تَرَستاین خطا، از صد صَواب اَولیٰ ترست
19. ۱۹در درونِ کعبه رسمِ قبله نیستچه غم اَر غَوّاص را پاچیله نیست؟
20. ۲۰تو ز سَرمَستان قَلاوُزی مجوجامه‌چاکان را چه فرمایی رَفو؟
21. ۲۱ملتِ عشق از همه دینها جداستعاشقان را ملت و مذهب خداست
22. ۲۲لَعْل را گر مُهر نبوَد باک نیستعشق در دریای غم، غمناک نیست