1. ۱گفت موسی ای کریم کارسازای که یکدم ذکر تو عمر دراز
2. ۲نقش کژمژ دیدم اندر آب و گلچون ملایک اعتراضی کرد دل
3. ۳که چه مقصودست نقشی ساختنواندرو تخم فساد انداختن
4. ۴آتش ظلم و فساد افروختنمسجد و سجده‌کنان را سوختن
5. ۵مایهٔ خونابه و زردآبه راجوش دادن از برای لابه را
6. ۶من یقین دانم که عین حکمتستلیک مقصودم عیان و رؤیتست
7. ۷آن یقین می‌گویدم خاموش کنحرص رؤیت گویدم نه جوش کن
8. ۸مر ملایک را نمودی سر خویشکین چنین نوشی همی ارزد به نیش
9. ۹عرضه کردی نور آدم را عیانبر ملایک گشت مشکلها بیان
10. ۱۰حشر تو گوید که سر مرگ چیستمیوه‌ها گویند سر برگ چیست
11. ۱۱سر خون و نطفهٔ حسن آدمیستسابق هر بیشیی آخر کمیست
12. ۱۲لوح را اول بشوید بی وقوفآنگهی بر وی نویسد او حروف
13. ۱۳خون کند دل را و اشک مستهانبر نویسد بر وی اسرار آنگهان
14. ۱۴وقت شستن لوح را باید شناختکه مر آن را دفتری خواهند ساخت
15. ۱۵چون اساس خانه‌ای می‌افکننداولین بنیاد را بر می‌کنند
16. ۱۶گل بر آرند اول از قعر زمینتا به آخر بر کشی ماء معین
17. ۱۷از حجامت کودکان گریند زارکه نمی‌دانند ایشان سر کار
18. ۱۸مرد خود زر می‌دهد حجام رامی‌نوازد نیش خون آشام را
19. ۱۹می دود حمال زی بار گرانمی‌رباید بار را از دیگران
20. ۲۰جنگ حمالان برای بار بیناین چنین است اجتهاد کاربین
21. ۲۱چون گرانیها اساس راحتستتلخها هم پیشوای نعمتست
22. ۲۲حفت الجنه بمکروهاتناحفت النیران من شهواتنا
23. ۲۳تخم مایهٔ آتشت شاخ ترستسوختهٔ آتش قرین کوثرست
24. ۲۴هر که در زندان قرین محنتیستآن جزای لقمه‌ای و شهوتیست
25. ۲۵هر که در قصری قرین دولتیستآن جزای کارزار و محنتیست
26. ۲۶هر که را دیدی بزر و سیم فرددانک اندر کسب کردن صبر کرد
27. ۲۷بی سبب بیند چو دیده شد گذارتو که در حسی سبب را گوش دار
28. ۲۸آنک بیرون از طبایع جان اوستمنصب خرق سببها آن اوست
29. ۲۹بی سبب بیند نه از آب و گیاچشم چشمهٔ معجزات انبیا
30. ۳۰این سبب همچون طبیب است و علیلاین سبب همچون چراغست و فتیل
31. ۳۱شب چراغت را فتیل نو بتابپاک دان زینها چراغ آفتاب
32. ۳۲رو تو کهگل ساز بهر سقف خانسقف گردون را ز کهگل پاک دان
33. ۳۳آه که چون دلدار ما غمسوز شدخلوت شب در گذشت و روز شد
34. ۳۴جز به شب جلوه نباشد ماه راجز به درد دل مجو دلخواه را
35. ۳۵ترک عیسی کرده خر پروده‌ایلاجرم چون خر برون پرده‌ای
36. ۳۶طالع عیسیست علم و معرفتطالع خر نیست ای تو خر صفت
37. ۳۷نالهٔ خر بشنوی رحم آیدتپس ندانی خر خری فرمایدت
38. ۳۸رحم بر عیسی کن و بر خر مکنطبع را بر عقل خود سرور مکن
39. ۳۹طبع را هِل تا بگرید زار زارتو ازو بستان و وام جان گزار
40. ۴۰سالها خر بنده بودی بس بودزانک خربنده ز خر واپس بود
41. ۴۱ز اخروهن مرادش نفس تستکو به آخر باید و عقلت نخست
42. ۴۲هم‌مزاج خر شدست این عقل پستفکرش این که چون علف آرم به دست
43. ۴۳آن خر عیسی مزاج دل گرفتدر مقام عاقلان منزل گرفت
44. ۴۴زانک غالب عقل بود و خر ضعیفاز سوار زفت گردد خر نحیف
45. ۴۵وز ضعیفی عقل تو ای خربهااین خر پژمرده گشتست اژدها
46. ۴۶گر ز عیسی گشته‌ای رنجوردلهم ازو صحت رسد او را مهل
47. ۴۷چونی ای عیسی عیسی‌دم ز رنجکه نبود اندر جهان بی مار گنج
48. ۴۸چونی ای عیسی ز دیدار جهودچونی ای یوسف ز مکار و حسود
49. ۴۹تو شب و روز از پی این قوم غمرچون شب و روزی مددبخشای عمر
50. ۵۰چونی از صفراییان بی‌هنرچه هنر زاید ز صفرا درد سر
51. ۵۱تو همان کن که کند خورشید شرقبا نفاق و حیله و دزدی و زرق
52. ۵۲تو عسل ما سرکه در دنیا و دیندفع این صفرا بود سرکنگبین
53. ۵۳سرکه افزودیم ما قوم زحیرتو عسل بفزا کرم را وا مگیر
54. ۵۴این سزید از ما چنان آمد ز ماریگ اندر چشم چه فزاید عمی
55. ۵۵آن سزد از تو ایا کحل عزیزکه بیابد از تو هر ناچیز چیز
56. ۵۶ز آتش این ظالمانت دل کباباز تو جمله اهد قومی بد خطاب
57. ۵۷کان عودی در تو گر آتش زننداین جهان از عطر و ریحان آگنند
58. ۵۸تو نه آن عودی کز آتش کم شودتو نه آن روحی که اسیر غم شود
59. ۵۹عود سوزد کان عود از سوز دورباد کی حمله برد بر اصل نور
60. ۶۰ای ز تو مر آسمانها را صفاای جفای تو نکوتر از وفا
61. ۶۱زانک از عاقل جفایی گر روداز وفای جاهلان آن به بود
62. ۶۲گفت پیغامبر عداوت از خردبهتر از مهری که از جاهل رسد