1. ۱گفت هان ای سُخرگانِ گفت و گووعظ و گفتار زبان و گوشْ جو
2. ۲پنبه اندر گوشِ حِسِّ دون کنیدبندِ حسّ از چشم خود بیرون کنید
3. ۳پنبهٔ آن گوشِ سِرّ، گوشِ سَرستتا نگردد این کَر آن باطن کَرست
4. ۴بی‌حس و بی‌گوش و بی‌فکرت شویدتا خطاب أرْجِعی را بشنوید
5. ۵تا به گفت و گوی بیداری دَریتو زگفت خوابْ بویی کی بَری
6. ۶سِیرِ بیرونیست قول و فعل ماسیرِ باطن هست بالای سَما
7. ۷حسْ خشکی دید، کز خشکی بزادعیسی جان پای بر دریا نهاد
8. ۸سِیرِ جسمِ خشک بر خشکی فتادسیرِ جانْ پا در دلِ دریا نهاد
9. ۹چونک عمر اندر ره خشکی گذشتگاه کوه و گاه دریا گاه دشت
10. ۱۰آبِ حیوان از کجا خواهی تو یافتموجِ دریا را کجا خواهی شکافت
11. ۱۱موج خاکی وهم و فهم و فکرِ ماستموج آبی محو و سُکرست و فناست
12. ۱۲تا درین سُکری، از آن سُکری تو دورتا ازین مستی از آن جامی نفور
13. ۱۳گفت و گوی ظاهر آمد چون غبارمدّتی خاموش خو کن، هوش‌دار