1. ۱چون نفاذ امر شیخ آن میر دیدز آمد ماهی شدش وجدی پدید
2. ۲گفت اه ماهی ز پیران آگهستشه تنی را کو لعین درگهست
3. ۳ماهیان از پیر آگه ما بعیدما شقی زین دولت و ایشان سعید
4. ۴سجده کرد و رفت گریان و خرابگشت دیوانه ز عشق فتح باب
5. ۵پس تو ای ناشسته‌رو در چیستیدر نزاع و در حسد با کیستی
6. ۶با دم شیری تو بازی می‌کنیبر ملایک ترک‌تازی می‌کنی
7. ۷بد چه می‌گویی تو خیر محض راهین ترفع کم شمر آن خفض را
8. ۸بد چه باشد مس محتاج مهانشیخ کی بود کیمیای بی‌کران
9. ۹مس اگر از کیمیا قابل نبدکیمیا از مس هرگز مس نشد
10. ۱۰بد چه باشد سرکشی آتش‌عملشیخ کی بود عین دریای ازل
11. ۱۱دایم آتش را بترسانند از آبآب کی ترسید هرگز ز التهاب
12. ۱۲در رخ مه عیب‌بینی می‌کنیدر بهشتی خارچینی می‌کنی
13. ۱۳گر بهشت اندر روی تو خارجوهیچ خار آنجا نیابی غیر تو
14. ۱۴می‌بپوشی آفتابی در گلیرخنه می‌جویی ز بدر کاملی
15. ۱۵آفتابی که بتابد در جهانبهر خفاشی کجا گردد نهان
16. ۱۶عیبها از رد پیران عیب شدغیبها از رشک ایشان غیب شد
17. ۱۷باری ار دوری ز خدمت یار باشدر ندامت چابک و بر کار باش
18. ۱۸تا از آن راهت نسیمی می‌رسدآب رحمت را چه بندی از حسد
19. ۱۹گرچه دوری دور می‌جنبان تو دمحیث ما کنتم فولوا وجهکم
20. ۲۰چون خری در گل فتد از گام تیزدم بدم جنبد برای عزم خیز
21. ۲۱جای را هموار نکند بهر باشداند او که نیست آن جای معاش
22. ۲۲حس تو از حس خر کمتر بدستکه دل تو زین وحلها بر نجست
23. ۲۳در وحل تاویل و رخصت می‌کنیچون نمی‌خواهی کز آن دل بر کنی
24. ۲۴کین روا باشد مرا من مضطرمحق نگیرد عاجزی را از کرم
25. ۲۵خود گرفتستت تو چون کفتار کوراین گرفتن را نبینی از غرور
26. ۲۶می‌گوند اینجایگه کفتار نیستاز برون جویید کاندر غار نیست
27. ۲۷این همی‌گویند و بندش می‌نهنداو همی‌گوید ز من بی آگهند
28. ۲۸گر ز من آگاه بودی این عدوکی ندا کردی که آن کفتار کو