1. ۱گر تو هستی آشنای جان مننیست دعوی گفت معنی‌لان من
2. ۲گر بگویم نیم‌شب پیش توامهین مترس از شب که من خویش توام
3. ۳این دو دعوی پیش تو معنی بوَدچون شناسی بانگ خویشاوندِ خوَد
4. ۴پیشی و خویشی دو دعوی بود لیکهر دو معنی بود پیش فهم نیک
5. ۵قرب آوازش گواهی می‌دهدکین دم از نزدیک یاری می‌جهد
6. ۶لذت آواز خویشاوند نیزشد گُوا بر صدقِ آن خویش عزیز
7. ۷باز بی الهام احمق کو ز جهلمی‌نداند بانگ بیگانه ز اهل
8. ۸پیش او دعوی بود گفتار اوجهل او شد مایهٔ انکار او
9. ۹پیش زیرک کاندرونش نورهاستعین این آواز معنی بود راست
10. ۱۰یا به تازی گفت یک تازی‌زبانکه همی‌دانم زبان تازیان
11. ۱۱عین تازی گفتنش معنی بودگرچه تازی گفتنش دعوی بود
12. ۱۲یا نویسد کاتبی بر کاغذیکاتب و خط‌خوانم و من امجدی
13. ۱۳این نوشته گرچه خود دعوی بودهم نوشته شاهد معنی بود
14. ۱۴یا بگوید صوفیی دیدی تو دوشدر میان خواب سجاده‌بدوش
15. ۱۵من بدم آن وآنچ گفتم خواب دربا تو اندر خواب در شرح نظر
16. ۱۶گوش کن چون حلقه اندر گوش کنآن سخن را پیشوای هوش کن
17. ۱۷چون تو را یاد آید آن خواب این سخنمعجز نو باشد و زر کهن
18. ۱۸گرچه دعوی می‌نماید این ولیجان صاحب‌واقعه گوید بلی
19. ۱۹پس چو حکمت ضالهٔ مؤمن بودآن ز هر که بشنود موقن بود
20. ۲۰چونک خود را پیش او یابد فقطچون بود شک چون کند او را غلط
21. ۲۱تشنه‌ای را چون بگویی تو شتابدر قدح آبست بستان زود آب
22. ۲۲هیچ گوید تشنه کین دعویست رواز برم ای مدعی مهجور شو
23. ۲۳یا گواه و حجتی بنما که اینجنس آبست و از آن ماء معین
24. ۲۴یا به طفل شیر مادر بانگ زدکه بیا من مادرم هان ای ولد
25. ۲۵طفل گوید مادرا حجت بیارتا که با شیرت بگیرم من قرار
26. ۲۶در دل هر امتی کز حق مزه‌ستروی و آواز پیمبر معجزه‌ست
27. ۲۷چون پیمبر از برون بانگی زندجان امت در درون سجده کند
28. ۲۸زانک جنس بانگ او اندر جهاناز کسی نشنیده باشد گوش جان
29. ۲۹آن غریب از ذوق آواز غریباز زبان حق شنود انی قریب