1. ۱بود شیخی عالمی قطبی کریماندر آن منزل که آیس شد ندیم
2. ۲گفت من نومید پیش او رومز آستان او به راه اندر شوم
3. ۳تا دعای او بود همراه منچونک نومیدم من از دلخواه من
4. ۴رفت پیش شیخ با چشم پر آباشک می‌بارید مانند سحاب
5. ۵گفت شیخا وقت رحم و رقتستناامیدم وقت لطف این ساعتست
6. ۶گفت واگو کز چه نومیدیستتچیست مطلوب تو رو با چیستت
7. ۷گفت شاهنشاه کردم اختیاراز برای جستن یک شاخسار
8. ۸که درختی هست نادر در جهاتمیوهٔ او مایهٔ آب حیات
9. ۹سالها جستم ندیدم یک نشانجز که طنز و تسخر این سرخوشان
10. ۱۰شیخ خندید و بگفتش ای سلیماین درخت علم باشد در علیم
11. ۱۱بس بلند و بس شگرف و بس بسیطآب حیوانی ز دریای محیط
12. ۱۲تو بصورت رفته‌ای ای بی‌خبرزان ز شاخ معنیی بی بار و بر
13. ۱۳گه درختش نام شد گه آفتابگاه بحرش نام گشت و گه سحاب
14. ۱۴آن یکی کش صد هزار آثار خاستکمترین آثار او عمر بقاست
15. ۱۵گرچه فردست او اثر دارد هزارآن یکی را نام شاید بی‌شمار
16. ۱۶آن یکی شخصی تو را باشد پدردر حق شخصی دگر باشد پسر
17. ۱۷در حق دیگر بود قهر و عدودر حق دیگر بود لطف و نکو
18. ۱۸صد هزاران نام و او یک آدمیصاحب هر وصفش از وصفی عمی
19. ۱۹هر که جوید نام گر صاحب ثقه‌ستهمچو تو نومید و اندر تفرقه‌ست
20. ۲۰تو چه بر چفسی برین نام درختتا بمانی تلخ‌کام و شوربخت
21. ۲۱در گذر از نام و بنگر در صفاتتا صفاتت ره نماید سوی ذات
22. ۲۲اختلاف خلق از نام اوفتادچون به معنی رفت آرام اوفتاد