1. ۱چار کس را داد مردی یک درمآن یکی گفت این به انگوری دهم
2. ۲آن یکی دیگر عرب بُد گفت لامن عِنب خواهم نه انگور ای دغا
3. ۳آن یکی ترکی بُد و گفت این بنممن نمی‌خواهم عنب، خواهم ازم
4. ۴آن یکی رومی بگفت این قیل راتَرک کن خواهیم استافیل را
5. ۵در تنازع آن نفر جنگی شدندکه ز سِرّ نامها غافل بُدند
6. ۶مشت بر هم می‌زدند از ابلهیپُر بدند از جهل و از دانش تهی
7. ۷صاحب سِرّی عزیزی، صد زبانگر بدی آنجا بدادی صلحشان
8. ۸پس بگفتی او که من زین یک درمآرزوی جمله‌تان را می‌دهم
9. ۹چونک بسپارید دل را بی دغلاین درمتان می‌کند چندین عمل
10. ۱۰یک درمتان می‌شود چار المرادچار دشمن می‌شود یک ز اتحاد
11. ۱۱گفت هر یکتان دهد جنگ و فراقگفت من آرد شما را اتفاق
12. ۱۲پس شما خاموش باشید انصتواتا زبانتان من شوم در گفت و گو
13. ۱۳گر سخنتان می‌نماید یک نمطدر اثر مایهٔ نزاعست و سخط
14. ۱۴گرمی عاریتی ندهد اثرگرمی خاصیتی دارد هنر
15. ۱۵سرکه را گر گرم کردی ز آتش آنچون خوری سردی فزاید بی گمان
16. ۱۶زانک آن گرمی او دهلیزیستطبع اصلش سردیست و تیزیست
17. ۱۷ور بود یخ‌بسته دوشاب ای پسرچون خوری گرمی فزاید در جگر
18. ۱۸پس ریای شیخ به ز اخلاص ماستکز بصیرت باشد آن وین از عماست
19. ۱۹از حدیث شیخ جمعیت رسدتفرقه آرد دم اهل جسد
20. ۲۰چون سلیمان کز سوی حضرت بتاختکو زبان جمله مرغان را شناخت
21. ۲۱در زمان عدلش آهو با پلنگانس بگرفت و برون آمد ز جنگ
22. ۲۲شد کبوتر آمن از چنگال بازگوسفند از گرگ ناورد احتراز
23. ۲۳او میانجی شد میان دشمناناتحادی شد میان پر...ن
24. ۲۴تو چو موری بهر دانه می‌دویهین سلیمان جو چه می‌باشی غوی
25. ۲۵دانه‌جو را دانه‌اش دامی شودو آن سلیمان‌جوی را هر دو بود
26. ۲۶مرغ جانها را درین آخر زماننیستشان از همدگر یک دم امان
27. ۲۷هم سلیمان هست اندر دور ماکو دهد صلح و نماند جور ما
28. ۲۸قول ان من امة را یاد گیرتا به الا و خلا فیها نذیر
29. ۲۹گفت خود خالی نبودست امتیاز خلیفهٔ حق و صاحب‌همتی
30. ۳۰مرغ جانها را چنان یکدل کندکز صفاشان بی غش و بی غل کند
31. ۳۱مشفقان گردند همچون والدهمسلمون را گفت نفس واحده
32. ۳۲نفس واحد از رسول حق شدندور نه هر یک دشمن مطلق بدند