1. ۱آن یکی الله می‌گفتی شبیتا که شیرین می‌شد از ذکرش لبی
2. ۲گفت شیطان: آخر ای بسیارگواین همه الله را لبیک کو؟
3. ۳می‌نیاید یک جواب از پیش تختچند الله می‌زنی با روی سخت
4. ۴او شکسته‌دل شد و بنهاد سَردید در خواب او خضِر را در خُضر
5. ۵گفت هین از ذکر چون وا مانده‌ایچون پشیمانی از آن که‌ش خوانده‌ای
6. ۶گفت لبیکم نمی‌آید جوابزان همی‌ترسم که باشم رَدِ باب
7. ۷گفت آن الله تو لبیک ماستو آن نیاز و درد و سوزت، پیک ماست
8. ۸حیله‌ها و چاره‌جویی‌های توجذب ما بود و گشاد این پای تو
9. ۹ترس و عشق تو کمند لطف ماستزیرِ هر یا‌ربِّ تو لبیک‌هاست
10. ۱۰جان جاهل زین دعا جز دور نیستزانک یا رب گفتنش دستور نیست
11. ۱۱بر دهان و بر دلش قفل است و بندتا ننالد با خدا وقت گزند
12. ۱۲داد مر فرعون را صد ملک و مالتا بکرد او دعوی عزّ و جلال
13. ۱۳در همه عمرش ندید او درد سرتا ننالد سوی حق آن بدگهر
14. ۱۴داد او را جمله ملک این جهانحق ندادش درد و رنج و اندُهان
15. ۱۵درد آمد بهتر از ملک جهانتا بخوانی مر خدا را در نهان
16. ۱۶خواندن بی‌درد از افسردگی‌ستخواندن با درد از دل‌بردگی‌ست
17. ۱۷آن کشیدن زیر لب آواز رایاد کردن مبدأ و آغاز را
18. ۱۸آن شده آواز صافی و حزینای خدا وی مستغاث‌و ای معین
19. ۱۹نالهٔ سگ در رهش بی جذبه نیستزانک هر راغب اسیر ره‌زنی‌ست
20. ۲۰چون سگِ کهفی که از مردار رستبر سر خوان شهنشاهان نشست
21. ۲۱تا قیامت می‌خورد او پیش غارآب رحمت عارفانه بی تغار
22. ۲۲ای بسا سگ‌پوست کاو را نام نیستلیک اندر پرده بی آن جام نیست
23. ۲۳جان بده از بهر این جام ای پسربی جهاد و صبر کی باشد ظفر
24. ۲۴صبر کردن بهر این نبود حَرَجصبر کن کالصبر مفتاح الفرج
25. ۲۵زین کمین، بی صبر و حزمی کس نرَستحزم را خود صبر آمد پا و دست
26. ۲۶حزم کن از خوردْ کاین زهرین گیا‌ستحزم کردن زور و نور انبیا‌ست
27. ۲۷کاه باشد کو به هر بادی جهدکوه کی مر باد را وزنی نهد‌؟
28. ۲۸هر طرف غولی همی‌خواند تو راکای برادر راه خواهی هین بیا
29. ۲۹ره نمایم‌، همرهت باشم رفیقمن قلاووزم درین راه دقیق
30. ۳۰نه قلاوز‌ست و نه ره داند اویوسفا کم رو سویِ آن گرگ‌خو
31. ۳۱حزم این باشد که نفریبد تو راچرب و نوش و دام‌های این سرا
32. ۳۲که نه چربِش دارد و نه نوش اوسِحر خواند، می‌دمد در گوش او
33. ۳۳که بیا مهمان ما ای روشنیخانه آن تست و تو آن منی
34. ۳۴حزم آن باشد که گویی تُخمه‌امیا سقیمم خستهٔ این دخمه‌ام
35. ۳۵یا سرم دردست درد سر بِبَریا مرا خوانده‌ست آن خالو پِسَر
36. ۳۶زانک یک نوشت دهد با نیش‌هاکه بکارد در تو نوشش ریش‌ها
37. ۳۷زر اگر پنجاه اگر شصتت دهدماهیا او گوشت در شستت دهد
38. ۳۸گر دهد خود کی دهد آن پر حیَلجوز پوسیده‌ست گفتار دغل
39. ۳۹ژغژغ آن عقل و مغزت را بردصد هزاران عقل را یک نشمرد
40. ۴۰یار تو خرجین تست و کیسه‌اتگر تو رامینی مجو جز ویسه‌ات
41. ۴۱ویسه و معشوق تو هم ذات تستوین برونی‌ها همه آفات تست
42. ۴۲حزم آن باشد که چون دعوت کنندتو نگویی مست و خواهان منند
43. ۴۳دعوت ایشان صفیر مرغ دانکه کند صیاد در مکمن نهان
44. ۴۴مرغ مرده پیش بنهاده که اینمی‌کند این بانگ و آواز و حنین
45. ۴۵مرغ پندارد که جنس اوست اوجمع آید، بَر دَرَدْشان پوست او
46. ۴۶جز مگر مرغی که حزمش داد حقتا نگردد گیج آن دانه و مَلَق
47. ۴۷هست بی حزمی پشیمانی یقینبشنو این افسانه را در شرح این