1. ۱قصهٔ اصحاب ضروان خوانده‌ایپس چرا در حیله‌جویی مانده‌ای
2. ۲حیله می‌کردند کزدم‌نیش چندکه برند از روزی درویش چند
3. ۳شب همه شب می‌سگالیدند مکرروی در رو کرده چندین عمرو و بکر
4. ۴خفیه می‌گفتند سرها آن بدانتا نباید که خدا در یابد آن
5. ۵با گِل انداینده اسگالید گِلدست کاری می‌کند پنهان ز دل
6. ۶گفت الا یعلم هواک من خلقان فی نجواک صدقا ام ملق
7. ۷گفت یغفل عن ظعین قد غدامن یعاین این مثواه غدا
8. ۸اینما قد هبطا او صعداقد تولاه و احصی عددا
9. ۹گوش را اکنون ز غفلت پاک کناستماع هجر آن غمناک کن
10. ۱۰آن زکاتی دان که غمگین را دهیگوش را چون پیش دستانش نهی
11. ۱۱بشنوی غمهای رنجوران دلفاقهٔ جان شریف از آب و گل
12. ۱۲خانهٔ پر دود دارد پر فنیمر ورا بگشا ز اصغا روزنی
13. ۱۳گوش تو او را چو راه دم شوددود تلخ از خانهٔ او کم شود
14. ۱۴غمگساری کن تو با ما ای رویگر به سوی رب اعلی می‌روی
15. ۱۵این تردد حبس و زندانی بودکه بنگذارد که جان سویی رود
16. ۱۶این بدین سو آن بدان سو می‌کشدهر یکی گویا منم راهِ رَشَد
17. ۱۷این تردد عقبهٔ راه حقستای خنک آن را که پایش مطلقست
18. ۱۸بی‌تردد می‌رود در راه راستره نمی‌دانی بجو گامش کجاست
19. ۱۹گام آهو را بگیر و رو معافتا رسی از گام آهو تا به ناف
20. ۲۰زین روش بر اوج انور می‌رویای برادر گر بر آذر می‌روی
21. ۲۱نه ز دریا ترس نه از موج و کفچون شنیدی تو خطاب لا تخف
22. ۲۲لا تخف دان چونک خوفت داد حقنان فرستد چون فرستادت طبق
23. ۲۳خوف آن کس راست کاو را خوف نیستغصه آن کس را کش اینجا طوف نیست