1. ۱یک حکایت بشنو از تاریخ‌گویتا بری زین راز سرپوشیده بوی
2. ۲مارگیری رفت سوی کوهسارتا بگیرد او به افسون‌هاش مار
3. ۳گر گران و گر شتابنده بوَدآنک جوینده‌ست یابنده بود
4. ۴در طلب زن دایما تو هر دو دستکه طلب در راه نیکو رهبر‌ست
5. ۵لَنگ و لوک و خفته‌شکل و بی‌ادبسوی او می‌غیژ و او را می‌طلب
6. ۶گه به گفت و گه به خاموشی و گهبوی کردن گیر هر سو بوی شه
7. ۷گفت آن یعقوب با اولاد خویشجستن یوسف کنید از حد بیش
8. ۸هر حس خود را درین جستن به جدهر طرف رانید شکل مستعد
9. ۹گفت از روح خدا لاتَیْأَسواهمچو گم کرده پسر رو سو به سو
10. ۱۰از ره حس دهان پرسان شویدگوش را بر چار راه آن نهید
11. ۱۱هر کجا بوی خوش آید بو بریدسوی آن سر کاشنای آن سرید
12. ۱۲هر کجا لطفی ببینی از کسیسوی اصل لطف ره یابی عسی
13. ۱۳این همه خوش‌ها ز دریایی‌ست ژرفجزو را بگذار و بر کل دار طرف
14. ۱۴جنگ‌های خلق بهر خوبی استبرگ بی‌برگی نشان طوبی است
15. ۱۵خشم‌های خلق بهر آشتی‌ستدام راحت دایما بی‌راحتی‌ست
16. ۱۶هر زدن بهر نوازش را بودهر گِله از شُکر آگه می‌کند
17. ۱۷بوی بر از جزو تا کل ای کریمبوی بر از ضد تا ضد ای حکیم
18. ۱۸جنگ‌ها می آشتی آرد درستمارگیر از بهر یاری مار جست
19. ۱۹بهر یاری مار جوید آدمیغم خورد بهر حریف‌ِ بی‌غمی
20. ۲۰او همی‌جستی یکی ماری شگرفگرد کوهستان و در ایام برف
21. ۲۱اژدهایی مرده دید آنجا عظیمکه دلش از شکل او شد پر ز بیم
22. ۲۲مارگیر اندر زمستان شدیدمار می‌جست اژدهایی مرده دید
23. ۲۳مارگیر از بهر حیرانی خلقمار گیرد اینت نادانی خلق
24. ۲۴آدمی کوهی‌ست‌، چون مفتون شود‌؟کوه اندر مار حیران چون شود‌؟
25. ۲۵خویشتن نشناخت مسکین آدمیاز فزونی آمد و شد در کمی
26. ۲۶خویشتن را آدمی ارزان فروختبود اطلس خویش بر دلقی بدوخت
27. ۲۷صد هزاران مار و کُه حیران اوستاو چرا حیران شده‌ست و مار‌دوست‌؟
28. ۲۸مارگیر آن اژدها را برگرفتسوی بغداد آمد از بهر شگفت
29. ۲۹اژدهایی چون ستون خانه‌ایمی‌کشیدش از پی دانگانه‌ای
30. ۳۰کاژدهای مرده‌ای آورده‌امدر شکارش من جگرها خورده‌ام
31. ۳۱او همی مرده گمان بردش ولیکزنده بود و او ندیدش نیک نیک
32. ۳۲او ز سرما‌ها و برف افسرده بودزنده بود و شکل مرده می‌نمود
33. ۳۳عالم افسرده‌ست و نام او جمادجامد افسرده بود ای اوستاد
34. ۳۴باش تا خورشید حشر آید عیانتا ببینی جنبش جسم جهان
35. ۳۵چون عصای موسی اینجا مار شدعقل را از ساکنان اخبار شد
36. ۳۶پارهٔ خاک تو را چون مرد ساختخاک‌ها را جملگی شاید شناخت
37. ۳۷مُرده زین سو اند و زان سو زنده‌اندخامش اینجا و آن طرف گوینده‌اند
38. ۳۸چون از آن سوشان فرستد سوی ماآن عصا گردد سوی ما اژدها
39. ۳۹کوهها هم لحن داودی کندجوهر آهن به کف مومی بود
40. ۴۰باد حمال سلیمانی شودبحر با موسی سخن‌دانی شود
41. ۴۱ماه با احمد اشارت‌بین شودنار ابراهیم را نسرین شود
42. ۴۲خاک قارون را چو ماری درکَشداستن حنانه آید در رَشَد
43. ۴۳سنگ بر احمد سلامی می‌کندکوه یحیی را پیامی می‌کند
44. ۴۴ما سمیعیم و بصیریم و خوشیمبا شما نامحرمان ما خامشیم
45. ۴۵چون شما سوی جمادی می‌رویدمحرم جان جمادان چون شوید؟
46. ۴۶از جمادی عالم جانها رویدغلغل اجزای عالم بشنوید
47. ۴۷فاش تسبیح جمادات آیدتوسوسه‌یْ تاویلها نربایدت
48. ۴۸چون ندارد جان تو قندیل‌هابهر بینش کرده‌ای تاویل‌ها
49. ۴۹که غرض تسبیح ظاهر کی بوددعوی دیدن خیال غی بود
50. ۵۰بلک مر بیننده را دیدار آنوقت عبرت می‌کند تسبیح‌خوان
51. ۵۱پس چو از تسبیح یادت می‌دهدآن دلالت همچو گفتن می‌بُوَد
52. ۵۲این بود تاویل اهل اعتزالو آن‌ِ آنکس کو ندارد نور حال
53. ۵۳چون ز حس بیرون نیامد آدمیباشد از تصویر غیبی اعجمی
54. ۵۴این سخن پایان ندارد مارگیرمی‌کشید آن مار را با صد زحیر
55. ۵۵تا به بغداد آمد آن هنگامه‌جوتا نهد هنگامه‌ای بر چارسو
56. ۵۶بر لب شط مَرد هنگامه نهادغلغله در شهر بغداد اوفتاد
57. ۵۷مارگیری اژدها آورده استبوالعجب نادر شکاری کرده است
58. ۵۸جمع آمد صد هزاران خام‌ریشصید او گشته چو او از ابلهیش
59. ۵۹منتظر ایشان و هم او منتظرتا که جمع آیند خلق منتشر
60. ۶۰مردم هنگامه افزون‌تر شودکدیه و توزیع نیکوتر رود
61. ۶۱جمع آمد صد هزاران ژاژخاحلقه کرده پشت پا بر پشت پا
62. ۶۲مرد را از زن خبر نه ز ازدحامرفته درهم چون قیامت خاص و عام
63. ۶۳چون همی حراقه جنبانید اومی‌کشیدند اهل هنگامه گلو
64. ۶۴و اژدها کز زمهریر افسرده بودزیر صد گونه پلاس و پرده بود
65. ۶۵بسته بودش با رَسَن‌های غلیظاحتیاطی کرده بودش آن حفیظ
66. ۶۶در درنگ انتظار و اتفاقتافت بر آن مار خورشید عراق
67. ۶۷آفتاب گرمسیر‌ش گرم کردرفت از اعضای او اخلاط سرد
68. ۶۸مُرده بود و زنده گشت او از شگفتاژدها بر خویش جنبیدن گرفت
69. ۶۹خلق را از جنبش آن مُرده مارگشتشان آن یک تحیّر صد هزار
70. ۷۰با تحیر نعره‌ها انگیختندجملگان از جنبشش بگریختند
71. ۷۱می‌سُکست او بند و زان بانگ بلندهر طرف می‌رفت چاقاچاق بند
72. ۷۲بندها بسکست و بیرون شد ز زیراژدهایی زشت غران همچو شیر
73. ۷۳در هزیمت بس خلایق کشته شداز فتاده کشتگان صد پشته شد
74. ۷۴مارگیر از ترس بر جا خشک گشتکه چه آوردم من از کهسار و دشت
75. ۷۵گرگ را بیدار کرد آن کور میشرفت نادان سوی عزرائیل خویش
76. ۷۶اژدها یک لقمه کرد آن گیج راسهل باشد خون‌خوری حجیج را
77. ۷۷خویش را بر استنی پیچید و بستاستخوان خورده را در هم شکست
78. ۷۸نفست اژدرهاست او کی مرده است‌؟از غم و بی آلتی افسرده است
79. ۷۹گر بیابد آلت فرعون، اوکه به امر او همی‌رفت آب جو
80. ۸۰آنگه او بنیاد فرعونی کندراه صد موسی و صد هارون زند
81. ۸۱کرمک است آن اژدها از دست فقرپشه‌ای گردد ز جاه و مال صقر
82. ۸۲اژدها را دار در برف فراقهین مکش او را به خورشید عراق
83. ۸۳تا فسرده می‌بُوَد آن اژدهاتلقمهٔ اویی چو او یابد نجات
84. ۸۴مات کن او را و ایمن شو ز ماترحم کم کن نیست او ز اهل صلات
85. ۸۵کان تف خورشید شهوت برزندآن خفاش مردریگت پر زند
86. ۸۶می‌کشانش در جهاد و در قتالمردوار الله یجزیک الوصال
87. ۸۷چونک آن مرد اژدها را آوریددر هوای گرم خوش شد آن مرید
88. ۸۸لاجرم آن فتنه‌ها کرد ای عزیزبیست همچندان که ما گفتیم نیز
89. ۸۹تو طمع داری که او را بی جفابسته داری در وقار و در وفا
90. ۹۰هر خسی را این تمنی کی رسد‌؟موسیی باید که اژدرها کشد
91. ۹۱صد‌هزاران خلق ز اژدرهای اودر هزیمت کشته شد از رای او