1. ۱گفت فرعونش چرا تو ای کلیمخلق را کشتی و افکندی تو بیم
2. ۲در هزیمت از تو افتادند خلقدر هزیمت کشته شد مردم ز زلق
3. ۳لاجرم مردم تو را دشمن گرفتکین تو در سینه مرد و زن گرفت
4. ۴خلق را می‌خواندی بر عکس شداز خلافت مردمان را نیست بد
5. ۵من هم از شرت اگر پس می‌خزمدر مکافات تو دیگی می‌پزم
6. ۶دل ازین بر کن که بفریبی مرایا به جز فَیْ پس‌روی گردد تو را
7. ۷تو بدان غره مشو کش ساختیدر دل خلقان هراس انداختی
8. ۸صد چنین آری و هم رسوا شویخوار گردی ضحکهٔ غوغا شوی
9. ۹همچو تو سالوس بسیاران بُدندعاقبت در مصر ما رسوا شدند