1. ۱گفت نه نه مهلتم باید نهادعشوه‌ها کم دِه، تو کم پیمای باد
2. ۲حق تعالی وحی کردش در زمانمهلتش ده مُتَسِع مهراس از آن
3. ۳این چهل روزش بده مهلت بطوعتا سگالد مکرها او نوع نوع
4. ۴تا بکوشد او که نی من خفته‌امتیز رو گو پیش ره بگرفته‌ام
5. ۵حیله‌هاشان را همه برهم زنمو آنچ افزایند من بر کم زنم
6. ۶آب را آرند من آتش کنمنوش و خوش گیرند و من ناخوش کنم
7. ۷مِهر پیوندند و من ویران کنمآنک اندر وهم نارند آن کنم
8. ۸تو مترس و مهلتش ده دم‌درازگو سپه گرد آر و صد حیلت بساز