1. ۱گفت امر آمد برو مهلت تو رامن بجای خود شدم رستی ز ما
2. ۲او همی‌شد و اژدها اندر عَقِبچون سگ صیاد دانا و مُحِب
3. ۳چون سگ صیاد جنبان کرده دُمسنگ را می‌کرد ریگ او زیر سُم
4. ۴سنگ و آهن را به‌دَم در می‌کشیدخرد می‌خایید آهن را پدید
5. ۵در هوا می‌کرد خود بالای بُرجکه هزیمت می‌شد از وی روم و گُرج
6. ۶کفک می‌انداخت چون اشتر ز کامقطره‌ای بر هر که زد می‌شد جذام
7. ۷ژغژغ دندان او دل می‌شکستجان شیرانِ سیه می‌شد ز دست
8. ۸چون به قوم خود رسید آن مجتبیشِدْق او بگرفت باز او شد عصا
9. ۹تکیه بر وی کرد و می‌گفت ای عجبپیش ما خورشید و پیش خصم شب
10. ۱۰ای عجب چون می‌نبیند این سپاهعالمی پُر آفتابِ چاشتگاه
11. ۱۱چشم باز و گوش باز و این ذکاخیره‌ام در چشم‌بندیِ خدا
12. ۱۲من ازیشان خیره ایشان هم ز مناز بهاری خارْ ایشان، من سمن
13. ۱۳پیششان بردم بسی جام رحیقسنگ شد آبش به پیش این فریق
14. ۱۴دسته گل بستم و بردم به پیشهر گلی چون خار گشت و نوش نیش
15. ۱۵آن نصیب جان بی‌خویشان بودچونک با خویش‌اند پیدا کی شود
16. ۱۶خفتهٔ بیدار باید پیش ماتا به بیداری ببیند خوابها
17. ۱۷دشمن این خوابِ خوش شد فکر خلقتا نخسپد فکرتش بستست حلق
18. ۱۸حیرتی باید که روبد فکر راخورده حیرت فکر را و ذکر را
19. ۱۹هر که کاملتر بود او در هنراو به معنی پس، به صورت پیشتر
20. ۲۰راجعون گفت و رجوع این سان بودکه گله وا گردد و خانه رود
21. ۲۱چونک واگردید گله از ورودپس فتد آن بُز که پیش آهنگ بود
22. ۲۲پیش افتد آن بز لنگ پسیناضحک الرجعی وجوه العابسین
23. ۲۳از گزافه کی شدند این قوم لنگفخر را دادند و بخریدند ننگ
24. ۲۴پا شکسته می‌روند این قوم حجاز حرج راهیست پنهان تا فرج
25. ۲۵دل ز دانشها بشستند این فریقزانک این دانش نداند آن طریق
26. ۲۶دانشی باید که اصلش زان سرستزانک هر فرعی به اصلش رهبرست
27. ۲۷هر پری بر عرض دریا کی پردتا لدن علم لدنی می‌برد
28. ۲۸پس چرا علمی بیاموزی به مردکش بباید سینه را زان پاک کرد
29. ۲۹پس مجو پیشی ازین سر لنگ باشوقت وا گشتن تو پیش آهنگ باش
30. ۳۰آخرون السابقون باش ای ظریفبر شجر سابق بود میوهٔ طریف
31. ۳۱گرچه میوه آخر آید در وجوداولست او زانک او مقصود بود
32. ۳۲چون ملایک گوی لا علم لناتا بگیرد دست تو علمتنا
33. ۳۳گر درین مکتب ندانی تو هجاهمچو احمد پری از نور حجی
34. ۳۴گر نباشی نامدار اندر بلادگم نه‌ای الله اعلم بالعباد
35. ۳۵اندر آن ویران که آن معروف نیستاز برای حفظ گنجینهٔ زریست
36. ۳۶موضع معروف کی بنهند گنجزین قبل آمد فرج در زیر رنج
37. ۳۷خاطر آرد بس شکال اینجا ولیکبسکلد اشکال را استور نیک
38. ۳۸هست عشقش آتشی اشکال‌سوزهر خیالی را بروبد نور روز
39. ۳۹هم از آن سو جو جواب ای مرتضاکین سؤال آمد از آن سو مر تو را
40. ۴۰گوشهٔ بی گوشهٔ دل شه‌رهیستتاب لا شرقی و لا غرب از مهیست
41. ۴۱تو ازین سو و از آن سو چون گداای کُه معنی چه می‌جویی صدا
42. ۴۲هم از آن سو جو که وقت درد تومی‌شوی در ذکر یا ربی دوتو
43. ۴۳وقت درد و مرگ آن سو می‌نمیچونک دردت رفت چونی اعجمی
44. ۴۴وقت محنت گشته‌ای الله گوچونک محنت رفت گویی راه کو
45. ۴۵این از آن آمد که حق را بی گمانهر که بشناسد بود دایم بر آن
46. ۴۶وانک در عقل و گمان هستش حجابگاه پوشیدست و گه بدریده جیب
47. ۴۷عقل جزوی گاه چیره گه نگونعقل کلی آمن از ریب المنون
48. ۴۸عقل بفروش و هنر حیرت بخررو به خواری، نه بخارا ای پسر
49. ۴۹ما چه خود را در سخن آغشته‌ایمکز حکایت ما حکایت گشته‌ایم
50. ۵۰من عدم و افسانه گردم در حنینتا تقلب یابم اندر ساجدین
51. ۵۱این حکایت نیست پیش مرد کاروصفِ حالست و حضورِ یارِ غار
52. ۵۲آن اساطیر اولین که گفت عاقحرف قرآن را بد آثار نفاق
53. ۵۳لامکانی که درو نور خداستماضی و مستقبل و حال از کجاست
54. ۵۴ماضی و مستقبلش نسبت به تستهر دو یک چیزند پنداری که دوست
55. ۵۵یک تنی او را پدر ما را پسربام زیر زید و بر عمرو آن زبر
56. ۵۶نسبت زیر و زبر شد زان دو کسسقف سوی خویش یک چیزست بس
57. ۵۷نیست مثل آن مثالست این سخنقاصر از معنی نو حرف کهن
58. ۵۸چون لب جو نیست مشکا لب ببندبی لب و ساحل بُدست این بحر قند