1. ۱ای تقاضاگر درون همچون جنینچون تقاضا می‌کنی اتمام این
2. ۲سهل گردان ره نما توفیق دهیا تقاضا را بهل بر ما منه
3. ۳چون ز مفلس زر تقاضا می‌کنیزر ببخشش در سِرْ ای شاه غنی
4. ۴بی تو نظم و قافیه شام و سحرزهره کی دارد که آید در نظر
5. ۵نظم و تجنیس و قوافی ای علیمبندهٔ امر توند از ترس و بیم
6. ۶چون مسبح کرده‌ای هر چیز راذات بی تمییز و با تمییز را
7. ۷هر یکی تسبیح بر نوعی دگرگوید و از حال آن این بی‌خبر
8. ۸آدمی منکر ز تسبیح جمادو آن جماد اندر عبادت اوستاد
9. ۹بلک هفتاد و دو ملت هر یکیبی‌خبر از یکدگر واندر شکی
10. ۱۰چون دو ناطق را ز حال همدگرنیست آگه چون بود دیوار و در
11. ۱۱چون من از تسبیح ناطق غافلمچون بداند سبحهٔ صامت دلم
12. ۱۲هست سُنّی را یکی تسبیح خاصهست جبری را ضد آن در مناص
13. ۱۳سنّی از تسبیح جبری بی‌خبرجبری از تسبیح سنّی بی اثر
14. ۱۴این همی‌گوید که آن ضالست و گمبی‌خبر از حال او وز امر قم
15. ۱۵و آن همی گوید که این را چه خبرجنگشان افکند یزدان از قدر
16. ۱۶گوهر هر یک هویدا می‌کندجنس از ناجنس پیدا می‌کند
17. ۱۷قهر را از لطف داند هر کسیخواه دانا خواه نادان یا خسی
18. ۱۸لیک لطفی قهر در پنهان شدهیا که قهری در دل لطف آمده
19. ۱۹کم کسی داند مگر ربانییکش بود در دل محک جانیی
20. ۲۰باقیان زین دو گمانی می‌برندسوی لانهٔ خود به یک پر می‌پرند