1. ۱رفت لقمان سوی داود صفادید کو می‌کرد ز آهن حلقه‌ها
2. ۲جمله را با همدگر در می‌فکندز آهن پولاد آن شاه بلند
3. ۳صنعت زراد او کم دیده بوددرعجب می‌ماند وسواسش فزود
4. ۴کین چه شاید بود وا پرسم ازوکه چه می‌سازی ز حلقه تو بتو
5. ۵باز با خود گفت صبر اولیترستصبر تا مقصود زوتر رهبرست
6. ۶چون نپرسی زودتر کشفت شودمرغ صبر از جمله پران‌تر بود
7. ۷ور بپرسی دیرتر حاصل شودسهل از بی صبریت مشکل شود
8. ۸چونک لقمان تن بزد هم در زمانشد تمام از صنعت داود آن
9. ۹پس زره سازید و در پوشید اوپیش لقمان کریم صبرخو
10. ۱۰گفت این نیکو لباسست ای فتیدر مصاف و جنگ دفع زخم را
11. ۱۱گفت لقمان صبر هم نیکو دمیستکه پناه و دافع هر جا غمیست
12. ۱۲صبر را با حق قرین کرد ای فلانآخر والعصر را آگه بخوان
13. ۱۳صد هزاران کیمیا حق آفریدکیمیایی همچو صبر آدم ندید