1. ۱مرد مهمان صبرکرد و ناگهانکشف گشتش حال مشکل در زمان
2. ۲نیم‌شب آواز قرآن را شنیدجست از خواب آن عجایب را بدید
3. ۳که ز مصحف کور می‌خواندی درستگشت بی‌صبر و ازو آن حال جست
4. ۴گفت آیا ای عجب با چشم کورچون همی‌خوانی همی‌بینی سطور
5. ۵آنچ می‌خوانی بر آن افتاده‌ایدست را بر حرف آن بنهاده‌ای
6. ۶اصبعت در سیر پیدا می‌کندکه نظر بر حرف داری مستند
7. ۷گفت ای گشته ز جهل تن جدااین عجب می‌داری از صنع خدا
8. ۸من ز حق در خواستم کای مستعانبر قرائت من حریصم همچو جان
9. ۹نیستم حافظ مرا نوری بدهدر دو دیده وقت خواندن بی‌گره
10. ۱۰باز دِه دو دیده‌ام را آن زمانکه بگیرم مصحف و خوانم عیان
11. ۱۱آمد از حضرت ندا کای مرد کارای به‌هر رنجی به ما اومیدوار
12. ۱۲حُسن ظنست و امیدی خوش توراکه تورا گوید به‌هر دم برتر آ
13. ۱۳هر زمان که قصد خواندن باشدتیا ز مصحفها قرائت بایدت
14. ۱۴من در آن دم وا دهم چشم توراتا فرو خوانی معظم جوهرا
15. ۱۵همچنان کرد و هر آنگاهی که منوا گشایم مصحف اندر خواندن
16. ۱۶آن خبیری که نشد غافل ز کارآن گرامی پادشاه و کردگار
17. ۱۷باز بخشد بینشم آن شاه فرددر زمان همچون چراغ شب‌نورد
18. ۱۸زین سبب نبود ولی را اعتراضهرچه بستاند فرستد اعتیاض
19. ۱۹گر بسوزد باغت انگورت دهددر میان ماتمی سورت دهد
20. ۲۰آن شَلِ بی‌دست را دستی دهدکان غمها را دل مستی دهد
21. ۲۱لا نسلم و اعتراض از ما برفتچون عوض می‌آید از مفقود زفت
22. ۲۲چونک بی آتش مرا گرمی رسدراضیم گر آتشش ما را کُشد
23. ۲۳بی چراغی چون دهد او روشنیگر چراغت شد چه افغان می‌کنی