1. ۱بعد دیری گشت آنها هفت مردجمله در قعده پی یزدانِ فرد
2. ۲چشم می‌مالم که آن هفت ارسلانتا کیانند و چه دارند از جهان
3. ۳چون به نزدیکی رسیدم من ز راهکردم ایشان را سلام از انتباه
4. ۴قوم گفتندم جواب آن سلامای دقوقی مفخر و تاج کرام
5. ۵گفتم آخر چون مرا بشناختندپیش ازین بر من نظر ننداختند
6. ۶از ضمیر من بدانستند زودیکدگر را بنگریدند از فرود
7. ۷پاسخم دادند خندان کای عزیزاین بپوشیدست اکنون بر تو نیز
8. ۸بر دلی کو در تحیر با خداستکی شود پوشیده راز چپ و راست
9. ۹گفتم ار سوی حقایق بشگفندچون ز اسم حرف رسمی واقفند
10. ۱۰گفت اگر اسمی شود غیب از ولیآن ز استغراق دان نه از جاهلی
11. ۱۱بعد از آن گفتند ما را آرزوستاقتدا کردن به تو ای پاک دوست
12. ۱۲گفتم آری لیک یک ساعت که منمشکلاتی دارم از دور زمن
13. ۱۳تا شود آن حل به صحبتهای پاککه به صحبت روید انگوری ز خاک
14. ۱۴دانهٔ پرمغز با خاک دژمخلوتی و صحبتی کرد از کرم
15. ۱۵خویشتن در خاک کلی محو کردتا نماندش رنگ و بو و سرخ و زرد
16. ۱۶از پس آن محو قبض او نماندپرگشاد و بسط شد مرکب براند
17. ۱۷پیش اصل خویش چون بی‌خویش شدرفت صورت جلوهٔ معنیش شد
18. ۱۸سر چنین کردند هین فرمان توراستتف دل از سر چنین کردن بخاست
19. ۱۹ساعتی با آن گروه مجتبیچون مراقب گشتم و از خود جدا
20. ۲۰هم در آن ساعت ز ساعت رست جانزانک ساعت پیر گرداند جوان
21. ۲۱جمله تلوینها ز ساعت خاستسترست از تلوین که از ساعت برست
22. ۲۲چون ز ساعت ساعتی بیرون شویچون نماند محرم بی‌چون شوی
23. ۲۳ساعت از بی‌ساعتی آگاه نیستزانکش آن سو جز تحیر راه نیست
24. ۲۴هر نفر را بر طویله خاص اوبسته‌اند اندر جهان جست و جو
25. ۲۵منتصب بر هر طویله رایضیجز بدستوری نیاید رافضی
26. ۲۶از هوس گر از طویله بسکلددر طویله دیگران سر در کند
27. ۲۷در زمان آخرجیان چست خوشگوشهٔ افسار او گیرند و کش
28. ۲۸حافظان را گر نبینی ای عیاراختیارت را ببین بی اختیار
29. ۲۹اختیاری می‌کنی و دست و پابرگشا دستت، چرا حبسی چرا
30. ۳۰روی در انکار حافظ برده‌اینامْ تهدیداتِ نفسش کرده‌ای