1. ۱در تحیات و سلام الصالحینمدح جملهٔ انبیا آمد عجین
2. ۲مدحها شد جملگی آمیختهکوزه‌ها در یک لگن در ریخته
3. ۳زانک خود ممدوح، جز یک بیش نیستکیشها زین روی، جز یک کیش نیست
4. ۴دان که هر مدحی به‌نور حق رودبر صور و اشخاص عاریت بود
5. ۵مدحها جز مستحق را کی کنندلیک بر پنداشت گم‌ره می‌شوند
6. ۶همچو نوری تافته بر حایطیحایط آن انوار را چون رابطی
7. ۷لاجرم چون سایه سوی اصل راندضال مه گم کرد و ز استایش بماند
8. ۸یا ز چاهی عکس ماهی وا نمودسر به‌چَه در کرد و آن را می‌ستود
9. ۹در حقیقت مادح ماهست اوگرچه جهل او بعکسش کرد رو
10. ۱۰مدح او مه‌راست نه آن عکس راکفر شد آن چون غلط شد ماجرا
11. ۱۱کز شقاوت گشت گم‌ره آن دلیرمه به بالا بود و او پنداشت زیر
12. ۱۲زین بتان خلقان پریشان می‌شوندشهوت رانده پشیمان می‌شوند
13. ۱۳زآنک شهوت با خیالی رانده استوز حقیقت دورتر وا مانده است
14. ۱۴با خیالی میل تو چون پَر بودتا بدان پَر بر حقیقت بر شود
15. ۱۵چون براندی شهوتی پَرّت بریختلنگ گشتی و آن خیال از تو گریخت
16. ۱۶پَر نگه دار و چنین شهوت مرانتا پَر میلت برد سوی جنان
17. ۱۷خلق پندارند عشرت می‌کنندبر خیالی پر خود بر می‌کنند
18. ۱۸وام‌دار شرح این نکته شدممهلتم ده معسرم زان تن زدم