1. ۱چون رهید آن کشتی و آمد به‌کامشد نماز آن جماعت هم تمام
2. ۲فُجفُجی افتادشان با همدگرکین فضولی کیست از ما ای پدر
3. ۳هر یکی با آن دگر گفتند سِراز پس پشت دقوقی مُستَتِر
4. ۴گفت هر یک من نکردستم کنوناین دعا نه از برون نه از درون
5. ۵گفت مانا این امام ما ز دردبوالفضولانه مناجاتی بکرد
6. ۶گفت آن دیگر که ای یارِ یقینمر مرا هم می‌نماید این چنین
7. ۷او فضولی بوده است از انقباضکرد بر مختار مطلق اعتراض
8. ۸چون نگه کردم سپس تا بنگرمکه چه می‌گویند آن اهل کرم
9. ۹یک ازیشان را ندیدم در مقامرفته بودند از مقام خود تمام
10. ۱۰نه به چپ نه راست نه بالا نه زیرچشم تیز من نشد بر قوم چیر
11. ۱۱دُرها بودند گویی آب گشتنه نشان پا و نه گردی به‌دشت
12. ۱۲در قِباب حق شدند آن دم همهدر کدامین روضه رفتند آن رمه
13. ۱۳در تحیر ماندم کین قوم راچون بپوشانید حق بر چشم ما
14. ۱۴آنچنان پنهان شدند از چشم اومثل غوطهٔ ماهیان در آب جو
15. ۱۵سالها درحسرت ایشان بماندعمرها در شوق ایشان اشک راند
16. ۱۶تو بگویی مَرد حق اندر نظرکی در آرد با خدا ذکر بشر
17. ۱۷خر ازین می‌خسپد اینجا ای فلانکه بشر دیدی تو ایشان را نه جان
18. ۱۸کار ازین ویران شدست ای مرد خامکه بشر دیدی مر ایشان را چو عام
19. ۱۹تو همان دیدی که ابلیس لعینگفت من از آتشم آدم ز طین
20. ۲۰چشم ابلیسانه را یک دم ببندچند بینی صورت آخر چند چند
21. ۲۱ای دقوقی با دو چشم همچو جوهین مبُر اومید ایشان را بجو
22. ۲۲هین بجو که رکنِ دولت جستن استهر گشادی در دل اندر بستن است
23. ۲۳از همه کار جهان پرداختهکو و کو می‌گو به‌جان چون فاخته
24. ۲۴نیک بنگر اندرین ای مُحتَجِبکه دعا را بست حق در اَستَجِب
25. ۲۵هر که را دل پاک شد از اعتلالآن دعااش می‌رود تا ذوالجلال