1. ۱قوم گفتندش که کسب از ضعف خلقلقمهٔ تزویر دان بر قدر حلق
2. ۲نیست کسبی از توکّل خوب‌ترچیست از تسلیمْ خود محبوب‌تر
3. ۳بس گریزند از بلا سوی بلابس جهند از مار سوی اژدها
4. ۴حیله کرد اِنسان و حیله‌ش دام بودآنک جان پنداشت خون‌آشام بود
5. ۵دَر ببست و دشمن اندر خانه بودحیلهٔ فرعون زین افسانه بود
6. ۶صد هزاران طفل کُشت آن کینه‌کشوانک او می‌جُست اندر خانه‌اَش
7. ۷دیدهٔ ما چون بسی علّت دروسترو فنا کن دیدِ خود در دیدِ دوست
8. ۸دیدِ ما را دیدِ او نعْمَ العِوَضیابی اندر دید او کُلّ غرض
9. ۹طفل تا گیرا و تا پویا نبودمرکبش جز گردن بابا نبود
10. ۱۰چون فضولی گشت و دست و پا نموددر عَنا افتاد و در کور و کبود
11. ۱۱جان‌های خلق پیش از دست و پامی‌پَریدند از وفا اندر صفا
12. ۱۲چون به امر اِهْبِطُوا بَندی شدندحبس خشم و حرص و خُرسند‌ی شدند
13. ۱۳ما عیال حَضرتیم و شیر‌خواهگفت الخَلْقُ عیَالٌ لِلاِلٔه
14. ۱۴آنک او از آسمان باران دهدهم تواند کاو ز رحمت نان دهد