1. ۱گفت ای شه خلوتی کن خانه رادور کن هم خویش و هم بیگانه را
2. ۲کس ندارد گوش در دِهلیزهاتا بپرسم زین کنیزک چیزها
3. ۳خانه خالی مانْد و یک دَیّار نَهجز طبیب و جز همان بیمار نه
4. ۴نرم‌نرمک گفت شهرِ تو کجاست؟که علاجِ اهلِ هر شهری جداست
5. ۵واندر آن شهر از قرابت کیستت؟خویشی و پیوستگی با چیستت؟
6. ۶دست بر نبضش نهاد و یَک‌ بیَکباز می‌پرسید از جور فلک
7. ۷چون کسی را خار در پایش جهدپای خود را بر سَرِ زانو نهد
8. ۸وز سَرِ سوزن همی جوید سرشور نیابد، می‌کُند با لب تَرَش
9. ۹خار در پا شد چنین دشواریابخار در دل چون بود؟ وا دِه جواب
10. ۱۰خار در دل گر بدیدی هر خَسیدستْ کِی بودی غمان را بر کسی؟
11. ۱۱کس به زیر دُمِِّ خر خاری نهدخر نداند دفع آن، برمی‌جهد
12. ۱۲برجهد، وان خار محکم‌تر زندعاقلی باید که خاری برکَند
13. ۱۳خر ز بهر دفع خار از سوز و دردجُفته می‌انداخت، صد جا زخم کرد
14. ۱۴آن حکیمِ خارچینْ استاد بوددست می‌زد جابجا می‌آزمود
15. ۱۵زان کنیزک بر طریق داستانباز می‌پرسید حال دوستان
16. ۱۶با حکیمْ او قصّه‌ها می‌گفت فاشاز مُقام و خواجگان و شهر و باش
17. ۱۷سوی قصّه گفتنش می‌داشت گوشسوی نبض و جَستنش می‌داشت هوش
18. ۱۸تا که نبض از نام کی گردد جَهّاناو بُوَد مقصودِ جانش در جهان
19. ۱۹دوستان و شهرِ او را برشمردبعد از آن شهری دگر را نام بُرد
20. ۲۰گفت چون بیرون شدی از شهرِ خویشدر کدامین شهر بودستی تو بیش؟
21. ۲۱نام شهری گفت و زان هم درگذشترنگ روی و نبض او دیگر نگشت
22. ۲۲خواجگان و شهرها را یَک‌ بیَکباز گفت از جای و از نان و نمک
23. ۲۳شهر شهر و خانه خانه قصّه کردنه رگش جنبید و نه رخ گشت زرد
24. ۲۴نبض او بر حالِ خود بُد بی‌گزندتا بپرسید از سمرقندِ چو قَند
25. ۲۵نبضْ جَست و رویْ سرخ و زرد شدکز سمرقندیِِّ زرگر فرد شد
26. ۲۶چون ز رنجور آن حکیم این راز یافتاصلِ آن درد و بلا را باز یافت
27. ۲۷گفت کوی او کدام است در گُذَراو سرِ پل گفت و کوی غاتِفَر
28. ۲۸گفت دانستم که رنجت چیست، زوددر خلاصت سِحرها خواهم نمود
29. ۲۹شاد باش و فارغ و آمِن که منآن کنم با تو که باران با چمن
30. ۳۰من غم تو می‌خَورم، تو غم مخَوربر تو من مشفق‌ترم از صد پدر
31. ۳۱هان و هان این راز را با کس مگوگرچه از تو شه کند بس جُست‌ و جو
32. ۳۲خانهٔ اسرار تو چون دل شودآن مُرادت زودتر حاصل شود
33. ۳۳گفت پیغامبر که هر که سِرّ نهفتزود گردد با مُرادِ خویش جفت
34. ۳۴دانه چون اندر زمین پنهان شودسِرِِّ او سَرسبزی بستان شود
35. ۳۵زَرّ و نقره گر نبودندی نهانپرورش کی یافتندی زیرِ کان
36. ۳۶وعده‌ها و لطف‌های آن حکیمکرد آن رنجور را آمِن ز بیم
37. ۳۷وعده‌ها باشد حقیقی، دل‌پذیروعده‌ها باشد مجازی، تاسه‌گیر
38. ۳۸وعدهٔ اهل کرم، گنج روانوعدهٔ نااهل شد، رنج روان