1. ۱چونک نزد چاه آمد شیر دیدکز ره آن خرگوش ماند و پا کشید
2. ۲گفت پا واپس کشیدی تو چراپای را واپس مکش پیش اندر آ
3. ۳گفت کو پایم که دست و پای رفتجان من لرزید و دل از جای رفت
4. ۴رنگ رویم را نمی‌بینی چو زرز اندرون خود می‌دهد رنگم خبر
5. ۵حق چو سیما را معرف خوانده‌ستچشم عارف سوی سیما مانده‌ست
6. ۶رنگ و بو غماز آمد چون جرساز فرس آگه کند بانگ فرس
7. ۷بانگ هر چیزی رساند زو خبرتا بدانی بانگ خر از بانگ در
8. ۸گفت پیغامبر به تمییز کسانمرء مخفی لدی طی‌اللسان
9. ۹رنگ رو از حال دل دارد نشانرحمتم کن مهر من در دل نشان
10. ۱۰رنگ روی سرخ دارد بانگ شکربانگ روی زرد دارد صبر و نکر
11. ۱۱در من آمد آنک دست و پا بردرنگ رو و قوت و سیما برد
12. ۱۲آنک در هر چه در آید بشکندهر درخت از بیخ و بن او بر کند
13. ۱۳در من آمد آنک از وی گشت ماتآدمی و جانور جامد نبات
14. ۱۴این خود اجزا اند کلیات ازوزرد کرده رنگ و فاسد کرده بو
15. ۱۵تا جهان گه صابرست و گه شکوربوستان گه حله پوشد گاه عور
16. ۱۶آفتابی کو بر آید نارگونساعتی دیگر شود او سرنگون
17. ۱۷اختران تافته بر چار طاقلحظه لحظه مبتلای احتراق
18. ۱۸ماه کو افزود ز اختر در جمالشد ز رنج دق او همچون خیال
19. ۱۹این زمین با سکون با ادباندر آرد زلزله‌ش در لرز تب
20. ۲۰ای بسا کُه زین بلای مردریگگشته است اندر جهان او خرد و ریگ
21. ۲۱این هوا با روح آمد مقترنچون قضا آید وبا گشت و عفن
22. ۲۲آب خوش کو روح را همشیره شددر غدیری زرد و تلخ و تیره شد
23. ۲۳آتشی کو باد دارد در بروتهم یکی بادی برو خواند یموت
24. ۲۴حال دریا ز اضطراب و جوش اوفهم کن تبدیلهای هوش او
25. ۲۵چرخ سرگردان که اندر جست و جوستحال او چون حال فرزندان اوست
26. ۲۶گه حضیض و گه میانه گاه اوجاندرو از سعد و نحسی فوج فوج
27. ۲۷از خود ای جزوی ز کلها مختلطفهم می‌کن حالت هر منبسط
28. ۲۸چونک کلیات را رنجست و دردجزو ایشان چون نباشد روی‌زرد
29. ۲۹خاصه جزوی کو ز اضدادست جمعز آب و خاک و آتش و بادست جمع
30. ۳۰این عجب نبود که میش از گرگ جستاین عجب کین میش دل در گرگ بست
31. ۳۱زندگانی آشتی ضدهاستمرگ آنک اندر میانش جنگ خاست
32. ۳۲لطف حق این شیر را و گور راالف دادست این دو ضد دور را
33. ۳۳چون جهان رنجور و زندانی بودچه عجب رنجور اگر فانی بود
34. ۳۴خواند بر شیر او ازین رو پندهاگفت من پس مانده‌ام زین بندها