1. ۱ای شهان کشتیم ما خصم برونماند خصمی زو بتر در اندرون
2. ۲کشتن این، کار عقل و هوش نیستشیر باطن سخرهٔ خرگوش نیست
3. ۳دوزخست این نفس و دوزخ اژدهاستکو به دریاها نگردد کم و کاست
4. ۴هفت دریا را در آشامد، هنوزکم نگردد سوزش آن خلق‌سوز
5. ۵سنگها و کافران سنگ‌دلاندر آیند اندرو زار و خجل
6. ۶هم نگردد ساکن از چندین غذاتا ز حق آید مرورا این ندا
7. ۷سیر گشتی سیر، گوید نه هنوزاینت آتش اینت تابش اینت سوز
8. ۸عالمی را لقمه کرد و در کشیدمعده‌اش نعره ...ن هل من مزید
9. ۹حق قدم بر وی نهد از لامکانآنگه او ساکن شود از کن فکان
10. ۱۰چونک جزو دوزخست این نفس ماطبع کل دارد همیشه جزوها
11. ۱۱این قدم حق را بود کو را کُشدغیر حق خود کی کمان او کشد
12. ۱۲در کمان ننهند الا تیر راستاین کمان را بازگون کژ تیرهاست
13. ۱۳راست شو چون تیر و واره از کمانکز کمان هر راست بجهد بی‌گمان
14. ۱۴چونک وا گشتم ز پیگار برونروی آوردم به پیگار درون
15. ۱۵قد رجعنا من جهاد الاصغریمبا نبی اندر جهاد اکبریم
16. ۱۶قوت از حق خواهم و توفیق و لافتا به سوزن بر کَنم این کوه قاف
17. ۱۷سهل دان شیری که صفها بشکندشیر آنست آن که خود را بشکند