1. ۱امشب ، زمین ، تمام گناهان خویش را
2. ۲بدرود گفته است
3. ۳زهد سپید برف
4. ۴کفر زمینیان را در خود نهفته است
5. ۵این سیمگون نقاب
6. ۶بر چهره ی سیاه طبیعت
7. ۷زیباترین دروغ جهان است
8. ۸امشب ، درخت پیر
9. ۹اندیشه می‌کند که جوان است
10. ۱۰اما پس از تولد خورشید
11. ۱۱اندیشه‌های برفی او آب می‌شود
12. ۱۲آیا کدام چشم
13. ۱۳رخساره ی حقیقت پنهان را
14. ۱۴مانند آفتاب تواند دید ؟
15. ۱۵شاید که چشمی از پس گرییدن
16. ۱۶پاسخ بدین سوال تواند داد
17. ۱۷ای پیر ، ای درخت
18. ۱۸باران چه گریه ای است
19. ۱۹گرییدنی به وسعت اندوه آسمان
20. ۲۰بر غفلت زمین
21. ۲۱گرییدنی که صبح دروغین برف را
22. ۲۲در شام نوجوانی ناپایدار تو
23. ۲۳تاریک می‌کند
24. ۲۴اما تو را به روشنی دور کودکی
25. ۲۵نزدیک می‌کند
26. ۲۶گرییدنی که دیده ی پیران را
27. ۲۷چون چشم کودکانه ی خورشید
28. ۲۸بینایی زلال
29. ۲۹تواند داد
30. ۳۰آه ای خروس منتظر صبح
31. ۳۱آتش ، درون پنبه نمی‌میرد
32. ۳۲اما نگاه کن
33. ۳۳خورشید در سپیدی آفاق مرده است
34. ۳۴افسون برف ، چشم درختان ساده را
35. ۳۵در خواب کرده است
36. ۳۶وین روستاییان صبور پیاده را
37. ۳۷در روزگار پیری ، با مرکب خیال
38. ۳۸تا شهر نوجوانی موهوم برده است
39. ۳۹اما ، دل
40. ۴۰زمین
41. ۴۱در آرزوی گریه ی باران است
42. ۴۲در شب حقیقتی است که پنهان است
43. ۴۳آه ای غم سیاه‌تر از ابر
44. ۴۴امشب ، مرا گریستنی بی‌امان ببخش
45. ۴۵ای اشک مهربان
46. ۴۶چشم مرا نگاهی چون کودکان ببخش