1. ۱نشسته شاه روزی نیم‌هشیاربه امّیدی که گردد بخت بیدار
2. ۲در آمد قاصدی از ره به تعجیلز هندُسْتان حکایت کرد با پیل
3. ۳مژه چون کاس چینی نم گرفتهمیان چون موی زنگی خم گرفته
4. ۴به خط چین و زنگ آورد منشورکه شاه چین و زنگ از تخت شد دور
5. ۵گشاد این ترک‌خو چرخ کیانیز هندوی دو چشمش پاسبانی
6. ۶دو مرواریدش از مینا بریدندبه جای رشته در سوزن کشیدند
7. ۷دو لعبت باز را بی‌پرده کردندره سرمه به میل آزرده کردند
8. ۸چو یوسف گم شد از دیوان دادشزمانه داغ یعقوبی نهادش
9. ۹جهان چشم جهان بینش ترا دادبه جای نیزه در دستش عصا داد
10. ۱۰چو سالار جهان چشم از جهان بستبه سالاری تو را باید میان بست
11. ۱۱ز نزدیکان تخت خسروانینبشته هر یکی حرفی نهانی
12. ۱۲که زنهار آمدن را کار فرمایجهان از دست شد تعجیل بنمای
13. ۱۳گرت سر در گل است آن جا مشویشو گر لب بر سخن با کس مگویش
14. ۱۴چو خسرو دید که ایام آن عمل کردکمند افزود و شادروان بدل کرد
15. ۱۵درستش شد که این دوران بدعهدبَقّم با نیل دارد سرکه با شهد
16. ۱۶هوای خانه خاکی چنین استگَهی زنبور و گاهی انگبین است
17. ۱۷عمل با عزل دارد مهر با کینترش تلخی است با هر چرب و شیرین
18. ۱۸ز ریگش نیست ایمن هیچ جوییمسلم نیست از سنگش سبویی
19. ۱۹چو دربند وجودی راهِ غم گیرفراغت بایدت راهِ عدم گیر
20. ۲۰بنه چون جان به باد پاک بربنددر زندان سرای خاک بربند
21. ۲۱جهان هندو است تا رختت نگیردمگیرش سست تا سختت نگیرد
22. ۲۲در این دکان نیابی رشته تاییکه نبود سوزنیش اندر قفایی
23. ۲۳که آشامد کدویی آب ازو سردکز استسقا نگردد چون کدو زرد
24. ۲۴درخت آن گه برون آرد بهاریکه بشکافد سر هر شاخ‌ساری
25. ۲۵فلک تا نشکند پشت دوتاییبه کس ندهد یکی جو مومیایی
26. ۲۶چو بی‌مردن کفن در کس نپوشندبه ار مردم چو کرم اطلس نپوشند
27. ۲۷چو باید شد بدان گل‌گونه محتاجکه گردد بر در گرمابه تاراج
28. ۲۸لباسی پوش چون خورشید و چون ماهکه باشد تا تو باشی با تو همراه
29. ۲۹برافشان دامن از هر خوان که داریقناعت کن بدین یک نان که داری
30. ۳۰جهانا چند ازین بی‌داد کردنمرا غم‌گین و خود را شاد کردن
31. ۳۱غمین داری مرا شادت نخواهمخرابم خواهی آبادت نخواهم
32. ۳۲تو آن گندم‌نمای جوفروشیکه در گندم جو پوسیده پوشی
33. ۳۳چو گندم گوژ و چون جو زردم از توجوی ناخورده گندم خوردم از تو
34. ۳۴تو را بس باد ازین گندم‌نماییمرا زین دعوی سنگ آسیایی
35. ۳۵همان بهتر که شب تا شب درین چاهبه قرصی جو گشایم روزه چون ماه
36. ۳۶نظامی چون مسیحا شو طرفدارجهان بگذار بر مشتی علف‌خوار
37. ۳۷علف‌خواری کنی و خرسواریپس آن گه نزل عیسی چشم داری
38. ۳۸چو خر تا زنده باشی بار می‌کشکه باشد گوشت خر در زندگی خوش