1. ۱دگر باره جهان‌دار از سر مهربه گل‌رخ گفت کاِی سرو سمن‌چهر
2. ۲طبرخون با سهی سروت قرین بادطبرزد با طبرخون هم‌نشین باد
3. ۳دهان جز من از جام لبت دورسَرِ جز من ز طوق غبغبت دور
4. ۴عتابت گر چه زَهر ناب داردگذر بر چشمهٔ نوش‌آب دارد
5. ۵نمی‌گویم که بر بالا چراییبلا مَنمای‌، چون بالا نمایی
6. ۶سهی سرو تو را بالا بلند استبه بالاتر شدن نادل‌پسند است
7. ۷نثاری را که چشمم می‌فشاندکدامین منجنیق آنجا رساند‌؟
8. ۸مرا بر قصر کش یک میل بالانثار اشک بین یک پیل بالا
9. ۹چو بر من گنج قارون می‌فشاندیچو قارونم چرا در خاک ماندی‌؟
10. ۱۰دل این‌جا‌، در کجا خواهم گشادن‌؟تن این‌جا، سر کجا خواهم نهادن‌؟
11. ۱۱چو حلقه گر بیابم بر درت باردرت را حلقه می‌بوسم فلک‌وار
12. ۱۲شوم چون حلقه در طوق بر دوشخطا گفتم که چون دَر حلقه‌در‌گوش
13. ۱۳مکن بر من جفا کز هیچ راهیندارم جز وفاداری گناهی
14. ۱۴و گر دارم گناه‌، آن دل رحیم استگناه آدمی رسم قدیم است
15. ۱۵همه تندی مکن، لختی بیآرامرها کن توسنی‌، چون من شدم رام
16. ۱۶شبانی پیشه کن بگذار گرگیمکن با سر-بزرگان سر-بزرگی
17. ۱۷نشاید خوی بد را مایه کردنبزرگان را چنین بی‌پایه کردن
18. ۱۸چو خاک انداختی بر آستانمنه آن گاهیت خاک‌انداز خوانم؟
19. ۱۹مگو کز راه من چون فتنه برخیزچو برخیزم تو باشی فتنه‌انگیز
20. ۲۰مکن کاین ظلم را پرواز بینیگر از من نی، ز گیتی باز بینی
21. ۲۱نه هر خوانی که پیش آید توان خوَردنه هرچ از دست برخیزد توان کرد
22. ۲۲نه هر دستی که تیغ تیز داردبه خون خلق دست‌آویز دارد
23. ۲۳من این خواری ز خود بینم‌، نه از توگناه از بخت بد بینم‌، نه از تو
24. ۲۴جرس بی‌وقت جنبانید کوسمدُهل بی‌وقت زد بانگ خروسم
25. ۲۵و گر نه در دمه سوزم که دیدیچنین روزی بدین روزم که دیدی
26. ۲۶غلط گفتم که عشق است این نه شاهینباشد عشق بی‌فریاد‌خواهی
27. ۲۷بکن چندان که خواهی ناز بر منمزن چون راندگان آواز بر من
28. ۲۸اگر بر من به سلطانی کنی نازبگو تا خط به مولایی دهم باز
29. ۲۹اگر گوشم بگیری تا فروشیکنم در بیعت‌ِ بیعت خموشی
30. ۳۰و گر چشمم کنی، سر پیش دارمپس این چشم دگر در پیش آرم
31. ۳۱کمربندیت را بینم به خونمکله‌داریت را دانم که چونم
32. ۳۲اگر گردد سرم بر خنجر از توبه سر گردم، نگردانم سر از تو
33. ۳۳مرا هم جان تویی هم زندگانیگر آخر کس نمی‌داند تو دانی
34. ۳۴به هُشیاری و مستی گاه و بی‌گاهنکردم جز خیالت را نظرگاه
35. ۳۵کسی جز من گر این شربت چشیدیسر و کارش به رسوایی کشیدی
36. ۳۶به خلوت جامه از غم می‌دریدمبه زحمت جامهٔ نو می‌بریدم
37. ۳۷بدان تا لشگر از من برنگرددبنای پادشاهی در نگردد
38. ۳۸نه رندی بوده‌ام در عشق رویتکه تنبوری به دست آیم به کویَت
39. ۳۹جهان‌داور منم در کار سازیجهان‌دار از کجا و عشق بازی‌؟
40. ۴۰ولی چون نام زلفت می‌شنیدمبه تاج و تخت بویی می‌خریدم
41. ۴۱به تن با دیگری خرسند بودمز دل تا جان تو را دربند بودم
42. ۴۲به فتوای کژی آبی نخوردمبرون از راستی کاری نکردم
43. ۴۳اگر گامی زدم در کام‌رانیجوان بودم چنین باشد جوانی