1. ۱نکیسا چون زد این افسانه بر چنگستای باربد برداشت آهنگ
2. ۲عراقی وار بانگ از چرخ بگذاشتبه آهنگ عراق این بانگ برداشت
3. ۳نسیم دوست می‌یابد دماغمخیال گنج می‌بیند چراغم
4. ۴کدامین آب خوش دارد چنین جویکدامین باد را باشد چنین بوی
5. ۵مگر وقت شدن طاوسِ خورشیدپَر افشان کرد بر گلزار جمشید
6. ۶مگر سروی ز طارم سر برآوردکه ما را سربلندی بر سر آورد
7. ۷مگر ماه آمد از روزن در افتادکه شب را روشنی در منظر افتاد
8. ۸مگر باد بهشت اینجا گذر کردکه چندین خرمی در ما اثر کرد
9. ۹مگر باز سپید آمد فرا دستکه گلزار شب از زاغ سیه رست
10. ۱۰مگر با ماست آب زندگانیکه ما را زنده دل دارد نهانی
11. ۱۱مگر اقبال شمعی نو برافروختکه چون پروانه غم را بال و پر سوخت
12. ۱۲مگر شیرین ز لعل افشاند نوشیکه از هر گوشه‌ای خیزد خروشی
13. ۱۳بگو ای دولت آن رشک پری راکه باز آور به ما نیک اختری را
14. ۱۴ترا بسیار خصلت جز نکویی‌ستبگویم راست مردی راستگویی‌ست
15. ۱۵منم جو کشته و گندم درودهترا جو داده و گندم نموده
16. ۱۶مبین کز توسنی خشمی نمودمتواضع بین که چون رام تو بودم
17. ۱۷نبرد دزد هندو را کسی دستکه با دزدی جوانمردیش هم هست
18. ۱۸ندارم نیم دل در پادشاهیولیکن درد دل چندان که خواهی
19. ۱۹لگدکوب غمت زان گشت روحمکه بخت بد لگد زد بر فتوحم
20. ۲۰دلم خون گرید از غم چون نگریدکدامین ظالم از غم خون نگرید
21. ۲۱تنم ترسد ز هجران چون نترسدکدامین عاقل از مجنون نترسد
22. ۲۲چو بی‌زلف تو بیدل بود دستمدل خود را به زلفت باز بستم
23. ۲۳به خلوت با لبت دارم شماریوز اینم کردنی‌تر نیست کاری
24. ۲۴گَرَم خواهی به خلوت بار دادنبه جای گل چه باید خار دادن؟
25. ۲۵از آن حقه که جز مرهم نیایدبده زآن، کو به دادن کم نیاید
26. ۲۶چه باشد کز چنان آب حیاتیبه غارت‌بُرده‌ای، بخشی زکاتی؟