1. ۱نکیسا بر طریقی کان صنم خواستفرو گفت این غزل در پرده راست
2. ۲مخسب ای دیده دولت زمانیمگر کز خوشدلی یابی نشانی
3. ۳برآی از کوه صبر ای صبح امیددلم را چشم روشن کن به خورشید
4. ۴بساز ای بخت با من روزکی چندکلیدی خواه و بگشای از من این بند
5. ۵ز سر بیرون کن ای طالع گرانیرها کن تا توانی ناتوانی
6. ۶به عیاری برآر ای دوست دستیبرافکن لشگر غم را شکستی
7. ۷جگر در تاب و دل در موج خونستگر آری رحمتی وقتش کنونست
8. ۸نه زین افتاده‌تر یابی ضعیفینه زین بیچاره‌تر یابی حریفی
9. ۹اگر بر کف ندانم ریخت آبیتوانم کرد بر آتش کبابی
10. ۱۰و گر جلاب دادن را نشایمفقاعی را به دست آخر گشایم
11. ۱۱و گر نقشی ندانم دوخت آخرسپند خانه دانم سوخت آخر
12. ۱۲و گر چینی ندانم در نشاندنتوانم گردی از دامن فشاندن
13. ۱۳میندازم چو سایه بر سر خاککه من خود اوفتادم زار و غمناک
14. ۱۴چو مه در خانه پروینیت بایدچو زهره درد بر چینیت باید
15. ۱۵سرایت را بهر خدمت که خواهیکنیزی می‌کنم دعوی نه شاهی
16. ۱۶مرا پرسی که چونی زارزویمچو میدانی و می‌پرسی چه گویم
17. ۱۷غریبی چون بود غمخوار ماندهز کار افتاده و در کار مانده
18. ۱۸چو گل در عاشقی پرده دریدهز عالم رفته و عالم ندیده
19. ۱۹چو خاک آماجگاه تیر گشتهچو لاله در جوانی پیر گشته
20. ۲۰به امیدی جهان بر باد دادهبه پنداری بدین روز اوفتاده
21. ۲۱نه هم پشتی که پشتم گرم داردنه بختی کز غریبان شرم دارد
22. ۲۲مثل زد غرقه چون می‌مرد بی‌رختکه باید مرده را نیز از جهان بخت
23. ۲۳ز بی کامی دلم تنها نشین استبسازم گر ترا کام اینچنین است
24. ۲۴چو برناید مرا کامی که بایدبسازم تا ترا کامی بر آید
25. ۲۵مگر تلخ آمد آن لب را وجودمکه وقت ساختن سوزد چو عودم
26. ۲۶مرا این سوختن سوری عظیمستکه سوز عاشقان سوزی سلیمست
27. ۲۷نخواهم کرد بر تو حکم رانیگرم زین بهترک داری تو دانی