1. ۱شبی یاد دارم که چشمم نخفتشنیدم که پروانه با شمع گفت
2. ۲که من عاشقم گر بسوزم رواستتو را گریه و سوز باری چراست؟
3. ۳بگفت ای هوادار مسکین منبرفت انگبین یار شیرین من
4. ۴چو شیرینی از من به در می‌رودچو فرهادم آتش به سر می‌رود
5. ۵همی گفت و هر لحظه سیلاب دردفرو می‌دویدش به رخسار زرد
6. ۶که ای مدعی عشق کار تو نیستکه نه صبر داری نه یارای ایست
7. ۷تو بگریزی از پیش یک شعله خاممن استاده‌ام تا بسوزم تمام
8. ۸تو را آتش عشق اگر پر بسوختمرا بین که از پای تا سر بسوخت
9. ۹همه شب در این گفت و گو بود شمعبه دیدار او وقت اصحاب، جمع
10. ۱۰نرفته ز شب همچنان بهره‌ایکه ناگه بکشتش پریچهره‌ای
11. ۱۱همی گفت و می‌رفت دودش به سرکه این است پایان عشق، ای پسر
12. ۱۲اگر عاشقی خواهی آموختنبه کشتن فرج یابی از سوختن
13. ۱۳مکن گریه بر گور مقتول دوستبرو خرمی کن که مقبول اوست
14. ۱۴اگر عاشقی سر مشوی از مرضچو سعدی فرو شوی دست از غرض
15. ۱۵فدایی ندارد ز مقصود چنگو گر بر سرش تیر بارند و سنگ
16. ۱۶به دریا مرو گفتمت زینهاروگر می‌روی تن به طوفان سپار