1. ۱جوانی خردمندِ پاکیزه‌بومز دریا بر آمد به دربندِ روم
2. ۲در او فضل دیدند و فقر و تمیزنهادند رختش به جایی عزیز
3. ۳سرِ صالحان گفت روزی به مردکه خاشاک مسجد بیفشان و گرد
4. ۴همان کاین سخن مرد رهرو شنیدبرون رفت و بازش کس آنجا ندید
5. ۵بر آن حمل کردند یاران و پیرکه پروای خدمت نبودش فقیر
6. ۶دگر روز خادم گرفتش به راهکه «‌ناخوب کردی به رایِ تباه
7. ۷ندانستی ای کودکِ خودپسند‌؟که مردان ز خدمت به جایی رسند‌؟‌»
8. ۸گرستن گرفت از سر صدق و سوزکه ‌«ای یار جان‌پرورِ دلفروز
9. ۹نه گَرد اندر آن بُقعه دیدم‌، نه خاکمن آلوده بودم در آن جای پاک
10. ۱۰گرفتم قدم لاجرم باز پسکه پاکیزه به مسجد از خاک و خس‌»
11. ۱۱طریقت جز این نیست درویش راکه افکنده دارد تنِ خویش را
12. ۱۲بلندیت باید‌، تواضع گزینکه آن بام را نیست سُلَّم جز این