1. ۱بد اندر حق مردم نیک و بدمگوی ای جوانمرد صاحب‌خرد
2. ۲که بَد‌مرد را خصمِ خود می‌کنیوگر نیک‌مردست بد می‌کنی
3. ۳تو را هر که گوید فلان کس بد استچنان دان که در پوستین خوَد است
4. ۴که فعل فلان را بباید بیانوز این فعل بد می‌برآید عیان
5. ۵به بد گفتن خلق چون دم زدیاگر راست گویی سخن هم بدی
6. ۶زبان کرد شخصی به غیبت درازبدو گفت داننده‌ای سرفراز
7. ۷که یاد کسان پیش من بد مکنمرا بدگمان در حق خود مکن
8. ۸گرفتم ز تمکین او کم ببودنخواهد به جاه تو اندر فزود
9. ۹کسی گفت و پنداشتم طیبت استکه دزدی بسامان‌تر از غیبت است
10. ۱۰بدو گفتم ای یار آشفته هوششگفت آمد این داستانم به گوش
11. ۱۱به ناراستی در چه بینی بهیکه بر غیبتش مرتبت می‌نهی؟
12. ۱۲بلی گفت دزدان تهور کنندبه بازوی مردی شکم پر کنند
13. ۱۳ز غیبت چه می‌خواهد آن ساده مرد؟که دیوان سیه کرد و چیزی نخورد!