1. ۱یکی پیش داود طائی نشستکه دیدم فلان صوفی افتاده مست
2. ۲قی آلوده دستار و پیراهنشگروهی سگان حلقه پیرامنش
3. ۳چو پیر از جوان این حکایت شنیدبه آزار از او روی در هم کشید
4. ۴زمانی بر آشفت و گفت ای رفیقبه کار آید امروز یار شفیق
5. ۵برو زآن مقام شنیعش بیارکه در شرع نهی است و در خرقه عار
6. ۶به پشتش در آور چو مردان که مستعنان سلامت ندارد به دست
7. ۷نیوشنده شد زین سخن تنگدلبه فکرت فرو رفت چون خر به گل
8. ۸نه زهره که فرمان نگیرد به گوشنه یارا که مست اندر آرد به دوش
9. ۹زمانی بپیچید و درمان ندیدره سر کشیدن ز فرمان ندید
10. ۱۰میان بست و بی اختیارش به دوشدر آورد و شهری بر او عام جوش
11. ۱۱یکی طعنه می‌زد که درویش بینزهی پارسایان پاکیزه دین!
12. ۱۲یکی صوفیان بین که می خورده‌اندمرقع به سیکی گرو کرده‌اند
13. ۱۳اشارت کنان این و آن را به دستکه آن سر گران است و این نیم مست
14. ۱۴به گردن بر از جور دشمن حسامبه از شنعت شهر و جوش عوام
15. ۱۵بلا دید و روزی به محنت گذاشتبه ناکام بردش به جایی که داشت
16. ۱۶شب از فکرت و نامرادی نخفتدگر روز پیرش به تعلیم گفت
17. ۱۷مریز آبروی برادر به کویکه دهرت نریزد به شهر آبروی