1. ۱دردا که وفا در این زمانهاز اهل زمان بود فسانه
2. ۲زاهد کشد آه حسرت و مندر دیر مغان می مغانه
3. ۳خواهد ز سپهر دادم از دلاین شعله که می کشد زبانه
4. ۴من غرقه ی بحر عشق و عشقشبحری و چو بحر بی کرانه
5. ۵با آن لب و خال بی نیاز استمرغ دل من زآب و دانه
6. ۶یک لحظه وصال دوست خوشترای خضر ز عمر جاودانه
7. ۷گفتم: روم از در تو گفتا:کم باش سگیم ز آستانه
8. ۸دل در خم طره ی تو مرغی استدر دام گرفته آشیانه
9. ۹به ز آن که زدوریت نمردمنبود پی قتل من بهانه
10. ۱۰بگذار که پا نهم بکویتنگذاریم ار قدم بخانه
11. ۱۱ای گل سخن وفا چه گویمگوش تو کجا و این ترانه
12. ۱۲دلها به زمین (سحاب) ریزدهر گه که زند به زلف شانه