1. ۱به بند زلف آن دلبر دلم همراه جان ماندهبه دامی مانده مرغی لیک با هم آشیان مانده
2. ۲تا تو رفتی جفا با من کنی من مردم و شادمکه در دل حسرت جور منت ای آسمان مانده
3. ۳نباید کرد عیب آن را که شد در خانقه ساکنهمینش بس که دور از درگه پیرمغان مانده
4. ۴به گوش او ندارد هیچ با بانگ جرس فرقیفغان خسته ای کاندر قفای کاروان مانده
5. ۵برد گلچین گل ای بلبل چه از باد خزان نالیکدامین گل که در گلزار تا فصل خزان مانده
6. ۶زدوری کردن از من او زدور از او نمودن منهم آن از روی من هم من خجل از روی آن مانده
7. ۷بود ز آن لب (سحاب) اینک عیان سر چشمه ی حیوانچه غم از چشم کس گر چشمهٔ حیوان نهان مانده