1. ۱رفتم و بیشم نبود روی اقامتوعده دیدار گو بمان به قیامت
2. ۲گر تو قیامت به وعده دور نخواهییک نظرم جلوه کن بدان قد و قامت
3. ۳بانگ اذان است و چشم مست تو بینمدر خم محراب ابروان به امامت
4. ۴قصر نمازت چه ای مسافر مجنونکعبه لیلی است قصد کن به اقامت
5. ۵در همه عالم عَلَم به عشق و جنونیگو بشناسندت از جبین به علامت
6. ۶آنچه به غفلت گذشت عمر نخواندمعمر دگر خواهم از خدا به غرامت
7. ۷پیرم و بر دوشم از ندیم جوانیاز تو چه پنهان همیشه بار ندامت
8. ۸خرمن گل‌ها به باد رفت و به دل‌هانیش ندامت خلید و خار ملامت
9. ۹نیش ندامت چنان گزنده که گوییپشّه هجومت کند به شاخ حجامت
10. ۱۰هرچه زنندم به طعنه زخم که بازآپوست به تن می‌فزایدم به ضخامت
11. ۱۱چون کنم ای عاقلان که این مرض عشقرو نهد از هر سخاوتی به وخامت
12. ۱۲لیکن از این ناله هم دریغ ندارمتا نکشد کار عاشقان به لئامت
13. ۱۳شحنه شهری تو دست یاز به شمشیرباری اگر شیر می‌کشی به شهامت
14. ۱۴قصر شهان کی رسد به کلبهٔ درویشتخت تبختر کجا و تاج کرامت
15. ۱۵من به سلام و وداع کعبه و صحراصیحه زنانم که بارکن به سلامت
16. ۱۶شمع دل شهریار شعله آخرزد به سراپا که سوختن به تمامت