1. ۱دیر آمدی که دست ز دامن ندارمتجان مژده داده‌ام که چو جان در بر آرمت
2. ۲تا شویمت از آن گل عارض غبار راهابری شدم ز شوق که اشکی ببارمت
3. ۳عمری دلم به سینه فشردی در انتظارتا درکشم به سینه و در بر فشارمت
4. ۴این سان که دارمت چو لئیمان نهان ز خلقترسم بمیرم و به رقیبان گذارمت
5. ۵داغ فراق بین که طرب‌نامه وصالای لاله‌رخ به خون جگر می‌نگارمت
6. ۶چند است نرخ بوسه به شهر شما که منعمری است کز دو دیده گهر می‌شمارمت
7. ۷دستی که در فراق تو می‌کوفتم به سرباور نداشتم که به گردن درآرمت
8. ۸ای غم که حق صحبت دیرینه داشتیباری چو می‌روی به خدا می‌سپارمت
9. ۹از جویبار چشم ترم سایه وامگیرتا چون مژه نهال تفرج بکارمت
10. ۱۰روزی که رفتی از بر بالین شهریارگفتم که ناله‌ای کنم و بر سر آرمت