1. ۱لبت تا در شکفتن لاله سیراب را مانددلم در بیقراری چشمه مهتاب را ماند
2. ۲گهی کز روزن چشمم فرو تابد جمال توبه شب‌های دل تاریک من مهتاب را ماند
3. ۳خزان خواهیم شد ساقی کنون مستی غنیمت دانکه لاله ساغر و شبنم شراب ناب را ماند
4. ۴گذشته روزگاران بین که دوران شباب مادر این سیلاب غم دسته گلی شاداب را ماند
5. ۵بتا گنجینه حسن و جوانی را وفایی نیستوفای بی‌مروت گوهر نایاب را ماند
6. ۶ز دورم دوستدارانند و از نزدیک خونخوارانوفای خلق با من رستم و سهراب را ماند
7. ۷بدین سیمای آرامم درون دریای طوفانیستحذر کن از غریق آری که خود غرقاب را ماند
8. ۸بجز خواب پریشانی نبود این عمر بی‌حاصلکی آن آسایش خوابش که گویم خواب را ماند
9. ۹حیات و روشنی را رمز شیرینی ندانم چیست؟ولی مرگ سیاهش همسر ناباب را ماند
10. ۱۰بنفشه دختر شکّرلب دهقان نماید لیکمغیلانش به صد نیش زبان ارباب را ماند
11. ۱۱سخن هرگز بدین شیرینی و لطف و روانی نیستخدا را شهریار این طبع جوی آب را ماند