1. ۱روشنانی که به تاریکی شب گردانندشمع در پرده و پروانه سر‌گردانند
2. ۲خود بده درس محبت که ادیبان خردهمه در مکتب توحید تو شاگردانند
3. ۳تو به دل هستی و این قوم به گل می‌جویندتو به جانستی و این جمع جهان‌گردانند
4. ۴رختبندان عدم، بارگشایان وجودوین همه حیرت و اسرار، ره‌آوردانند
5. ۵عاشقان راست قضا هر چه جهان راست بلانازم این قوم بلاکش که بلاگردانند
6. ۶اهل دردی که زبان دل من داند نیستدردمندم من و یاران همه بی‌دردانند
7. ۷بهر نان بر در ارباب نعیم دنیامرو ای مرد که این طایفه نامردانند
8. ۸آتشی هست که سرگرمی اهل دل از اوستوین همه بی‌خبرانند که خون‌سردانند
9. ۹چون مس تافته اکسیر فنا یافته‌اندعاشقان زر وجودند که روزردانند
10. ۱۰شهریارا مفشان گوهر طبع علویکاین بهائم نه بهای در و گوهر دانند