1. ۱آتشی زد شب هجرم به دل و جان که مپرسآن چنان سوختم از آتش هجران که مپرس
2. ۲گله‌ای کردم و از یک گله بیگانه شدیآشنایا گله دارم ز تو چندان که مپرس
3. ۳مسند مصر ترا ای مه کنعان که مراناله هایی است در این کلبه احزان که مپرس
4. ۴سرونازا گرم اینگونه کشی پای از سرمنت آنگونه شوم دست به دامان که مپرس
5. ۵گوهر عشق که دریا همه ساحل بنمودآخرم داد چنان تخته به طوفان که مپرس
6. ۶عقل خوش گفت چو در پوست نمی‌گنجیدمکه دلی بشکند آن پسته خندان که مپرس
7. ۷بوسه بر لعل لبت باد حلال خط سبزکه پلی بسته به سر چشمه حیوان که مپرس
8. ۸این که پرواز گرفته است همای شوقمبه هواداری سرویست خرامان که مپرس
9. ۹دفتر عشق که سر خط همه شوق است و امیدآیتی خواندمش از یاس به پایان که مپرس
10. ۱۰شهریارا دل از این سلسله‌مویان برگیرکه چنانم من از این جمع پریشان که مپرس