1. ۱به تودیع تو جان می‌خواهد از تن شد جدا حافظبه جان کندن وداعت می‌کنم حافظ خداحافظ
2. ۲ثناخوان توام تا زنده‌ام اما یقین دارمکه حق چون تو استادی نخواهد شد ادا حافظ
3. ۳من از اول که با خوناب اشک دل وضو کردمنماز عشق را هم با تو کردم اقتدا حافظ
4. ۴هم از چاهم برآوردی و هم راهم نشان دادیکه هم حَبل‌ُالْمَتین بودی و هم نورُالهُدیٰ حافظ
5. ۵تو صاحب‌خرمنی و من گدایی خوشه‌چین امّابه انعام تو شایستن، نه حدّ هر گدا حافظ
6. ۶به شعری کز تو در آغاز عشق کودکی خواندمبه گوش جان هنوزم از خدا آید ندا حافظ
7. ۷به روی سنگ قبر تو نهادم سینه‌ای سنگیندو دل با هم سخن گفتند بی‌صوت و صدا حافظ
8. ۸در اینجا جامهٔ شوقی قبا کردن نه درویشی استتُهی کن خِرقه‌ام از تن که جان باید فدا حافظ
9. ۹تو عشق پاکی و پیوند حُسن جاودان دارینه حُسنت انتها دارد نه عشقت ابتدا حافظ
10. ۱۰سخن را گر همه یک جملهٔ دستوری انگاریمتو و سعدی خبر بودید و باقی مبتدا حافظ
11. ۱۱هر آنکو زنگ غم دارد به دل از غمزهٔ خوبانتو بزدایی غمش از دل به سازی غم‌زدا حافظ
12. ۱۲مگر دل می‌کَنم از تو بیا مهمان به راه اندازکه با حسرت وداعت می‌کنم حافظ خداحافظ