Sonnet 135: Whoever hath her wish, thou hast thy 'Will,'

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1هر کس آرزویش هست، تو «خواست»‌ت را داری،•Whoever hath her wish, thou hast thy 'Will,'
2. 2و «خواست» را افزون، و «خواست» را در فزونی؛•And 'Will' to boot, and 'Will' in over-plus;
3. 3بیش از حد، منم که همواره تو را آزرده‌ام،•More than enough am I that vex'd thee still,
4. 4بر خواستِ شیرینت چنین افزوده‌ام.•To thy sweet will making addition thus.
5. 5آیا تو، که خواستت بزرگ و گسترده است،•Wilt thou, whose will is large and spacious,
6. 6حتی یک‌بار به خود اجازه نمی‌دهی خواستِ مرا در خواستِ خود پنهان کنی؟•Not once vouchsafe to hide my will in thine?
7. 7آیا خواست در دیگران چنان دل‌نشین می‌نماید،•Shall will in others seem right gracious,
8. 8و در خواستِ من هیچ پذیرشِ زیبایی نمی‌درخشد؟•And in my will no fair acceptance shine?
9. 9دریا، همه‌اش آب، با این حال هنوز باران را می‌پذیرد،•The sea, all water, yet receives rain still,
10. 10و در فراوانی، به انبارش می‌افزاید؛•And in abundance addeth to his store;
11. 11پس تو، که در «خواست» غنی هستی، به «خواست»‌ت•So thou, being rich in 'Will,' add to thy 'Will'
12. 12یک خواستِ من را بیفزای، تا خواستِ بزرگت بزرگ‌تر شود.•One will of mine, to make thy large will more.
13. 13 مگذار «نَه‌ای» نامهربان، خواستارانِ زیبا را بکُشد؛• Let no unkind 'No' fair beseechers kill;
14. 14 همه را یکی بپندار، و مرا در آن یک «خواست».• Think all but one, and me in that one 'Will.'