Sonnet 142: Love is my sin, and thy dear virtue hate

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1عشق گناهِ من است، و فضیلتِ گرامی‌ات کینه،•Love is my sin, and thy dear virtue hate,
2. 2کینه از گناهم، بر پایه‌ی عاشقیِ گناه‌آلود:•Hate of my sin, grounded on sinful loving:
3. 3آه! اما با عشقِ من، حال خویش را مقایسه کن،•O! but with mine compare thou thine own state,
4. 4و خواهی دید که شایسته‌ی سرزنش نیست؛•And thou shalt find it merits not reproving;
5. 5یا اگر باشد، نه از آن لب‌های توست،•Or, if it do, not from those lips of thine,
6. 6که زینت‌های سرخشان را آلوده کرده‌اند•That have profan'd their scarlet ornaments
7. 7و پیمان‌های دروغینِ عشق را به همان‌اندازه‌ی من مهر کرده‌اند،•And seal'd false bonds of love as oft as mine,
8. 8و درآمدهای بسترِ دیگران را غارت کرده‌اند.•Robb'd others' beds' revenues of their rents.
9. 9حق باشد که دوستت بدارم، چنان‌که تو آنانی را دوست می‌داری•Be it lawful I love thee, as thou lov'st those
10. 10که چشمانت آنان را می‌جوید چنان‌که مالِ من تو را اصرار می‌کنند:•Whom thine eyes woo as mine importune thee:
11. 11رحمت را در دلت ریشه بزن، تا چون رشد کند،•Root pity in thy heart, that, when it grows,
12. 12رحمتت سزاوارِ رحمت باشد.•Thy pity may deserve to pitied be.
13. 13 اگر بخواهی آن‌چه را پنهان می‌کنی، داشته باشی،• If thou dost seek to have what thou dost hide,
14. 14 با مثالِ خودت، ممکن است انکار شوی!• By self-example mayst thou be denied!