Sonnet 39: O! how thy worth with manners may I sing

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آه! چگونه می‌توانم ارزشِ تو را با ادب بسرایم،•O! how thy worth with manners may I sing,
2. 2وقتی تو بهترین بخشِ خودِ منی؟•When thou art all the better part of me?
3. 3ستایشِ خود را به خویش، چه می‌آورَد؟•What can mine own praise to mine own self bring?
4. 4و چیست جز ستایشِ خود وقتی تو را می‌ستایم؟•And what is't but mine own when I praise thee?
5. 5حتی برای همین، بیا جدا زندگی کنیم،•Even for this, let us divided live,
6. 6و عشقِ گرامی‌مان نامِ یکی را از دست بدهد،•And our dear love lose name of single one,
7. 7تا با این جدایی بتوانم آنچه را به تو می‌رسد•That by this separation I may give
8. 8و تنها سزاوارش هستی، به تو بدهم.•That due to thee which thou deserv'st alone.
9. 9آه ای دوری! چه عذابی بودی،•O absence! what a torment wouldst thou prove,
10. 10اگر فراغتِ تلخت اجازه‌ی شیرین نمی‌داد،•Were it not thy sour leisure gave sweet leave,
11. 11که با اندیشه‌های عشق زمان را پُر کنم،•To entertain the time with thoughts of love,
12. 12که زمان و اندیشه را چنین شیرین می‌فریبد،•Which time and thoughts so sweetly doth deceive,
13. 13 و این‌که تو می‌آموزی که چگونه یک را دو سازم،• And that thou teachest how to make one twain,
14. 14 با ستودنِ کسی در اینجا که از اینجا دور است.• By praising him here who doth hence remain.