Sonnet 44: If the dull substance of my flesh were thought

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1اگر جوهرِ کندِ گوشتم، اندیشه می‌بود،•If the dull substance of my flesh were thought,
2. 2دوریِ آزاردهنده، راهم را نمی‌بست؛•Injurious distance should not stop my way;
3. 3چه آنگاه به‌رغمِ فاصله، آورده می‌شدم،•For then despite of space I would be brought,
4. 4از مرزهای دور، به جایی که تو می‌مانی.•From limits far remote, where thou dost stay.
5. 5دیگر مهم نبود اگر پایم می‌ایستاد•No matter then although my foot did stand
6. 6بر دورترین زمینی که از تو بَر کنده است؛•Upon the farthest earth remov'd from thee;
7. 7چه اندیشه‌ی چابک می‌تواند هم از دریا و هم از خشکی بپرد،•For nimble thought can jump both sea and land,
8. 8به همان زودی که به جایی که می‌خواهد بِبَرَد فکر کند.•As soon as think the place where he would be.
9. 9اما، آه! اندیشه‌ی این‌که من اندیشه نیستم، مرا می‌کُشد،•But, ah! thought kills me that I am not thought,
10. 10که نتوانم میلیون‌ها مایل را بپرم وقتی تو رفته‌ای،•To leap large lengths of miles when thou art gone,
11. 11بلکه چون از خاک و آب چنین آفریده‌شده‌ام،•But that so much of earth and water wrought,
12. 12باید با ناله‌ام به فراغتِ زمان منتظر بمانم؛•I must attend time's leisure with my moan;
13. 13 از عناصرِ کند چیزی نمی‌گیرم• Receiving nought by elements so slow
14. 14 جز اشک‌های سنگین، که نشانِ غمِ هر دو هستند.• But heavy tears, badges of either's woe.