Sonnet 72: O! lest the world should task you to recite

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1آه! مبادا جهان از تو بخواهد بیان کنی•O! lest the world should task you to recite
2. 2چه شایستگی در من زنده بود، که پس از مرگم•What merit lived in me, that you should love
3. 3به آن عشق می‌ورزی — ای عشقِ گرامی، مرا یکسره فراموش کن،•After my death,--dear love, forget me quite,
4. 4چه در من چیزِ شایسته‌ای نمی‌توانی اثبات کنی؛•For you in me can nothing worthy prove;
5. 5مگر اینکه دروغی فضیلت‌مند برای من بسازی،•Unless you would devise some virtuous lie,
6. 6تا برای من بیش‌ از شایستگی‌ام کار کنی،•To do more for me than mine own desert,
7. 7و بر منِ مُرده ستایشِ بیش‌تری بیاویزی•And hang more praise upon deceased I
8. 8از آنچه حقیقتِ بخیل به‌خوشی به من می‌بخشد:•Than niggard truth would willingly impart:
9. 9آه! مبادا عشقِ راستینت در این دروغین بنماید•O! lest your true love may seem false in this
10. 10که از عشق، از من به ناروا نیک سخن می‌گویی،•That you for love speak well of me untrue,
11. 11نامم آنجا که پیکرم است، دفن شود،•My name be buried where my body is,
12. 12و دیگر زندگی نکند تا نه مرا و نه تو را شرمسار سازد.•And live no more to shame nor me nor you.
13. 13 چه من از آنچه می‌آفرینم شرمسارم،• For I am shamed by that which I bring forth,
14. 14 و تو نیز باید چنین باشی، که چیزهای بی‌ارزش را دوست داری.• And so should you, to love things nothing worth.