Sonnet 87: Farewell! thou art too dear for my possessing

✦ متنِ اصلی و ترجمهٔ فارسی، کنارِ هم

1. 1بدرود! تو برای داشتن من بسی گران‌بهایی،•Farewell! thou art too dear for my possessing,
2. 2و احتمالاً خود نیز قیمت خود را می‌دانی،•And like enough thou know'st thy estimate,
3. 3منشورِ ارزشت، رهایی به تو می‌بخشد؛•The charter of thy worth gives thee releasing;
4. 4پیمان‌هایم در تو همگی پایان یافته‌اند.•My bonds in thee are all determinate.
5. 5چه چگونه می‌توانم تو را داشته باشم جز با اعطای تو؟•For how do I hold thee but by thy granting?
6. 6و برای آن ثروت، شایستگیِ من کجاست؟•And for that riches where is my deserving?
7. 7علتِ این موهبتِ زیبا در من کم است،•The cause of this fair gift in me is wanting,
8. 8و چنین، حقِّ امتیازم باز برمی‌گردد.•And so my patent back again is swerving.
9. 9خود را به من دادی، آن‌گاه ارزشِ خویش نمی‌دانستی،•Thy self thou gav'st, thy own worth then not knowing,
10. 10یا در حقِ من که به او بخشیدی، خطا می‌کردی؛•Or me to whom thou gav'st it, else mistaking;
11. 11پس آن موهبتِ بزرگت، که بر سوءِ تفاهم رشد می‌کرد،•So thy great gift, upon misprision growing,
12. 12با داوریِ بهتر، به خانه باز می‌گردد.•Comes home again, on better judgement making.
13. 13 بدین‌سان تو را داشته‌ام، چنان‌که رویا تملق می‌گوید،• Thus have I had thee, as a dream doth flatter,
14. 14 در خواب شاهی، اما در بیداری چنین چیزی نیست.• In sleep a king, but waking no such matter.