1. ۱تاختن آورد بر بتان ختن ریشباز نگردد بمکر و حیلت و فن ریش
2. ۲بر دل خوبان اینزمانه بیکبارکرد گشاده در بلا و محن ریش
3. ۳وای و دریغا که خیر خیر سپه کردعارض آن ماهروی سیم ذقن ریش
4. ۴آوخ و درد او حسرتا که برآوردگرد ز فرق بتان چین و شکن ریش
5. ۵دلبر من ریش را برابر من کردآوخ ازین دلبر و برابر من ریش
6. ۶بوسه گهی کاندر او حلاوت جان بودراست بزد چون خلیده نی، بسمن ریش
7. ۷چه نخ دوست را ز زلف رسن بودچاه شد انباشته، چو گشت رسن ریش
8. ۸دار حسن گشت یار من بدرازیچون رسن آویخته ز دار حسن ریش
9. ۹تنگدلم، کان نگار تنگ دهن راتنگ در آمد بگرد تنگ دهن، ریش
10. ۱۰کشن پر از نیشکر برآمد و بگرفتجای بر آن شکرین عقیق، یمن ریش
11. ۱۱گرد بناگوش آن نگارین بگرفتجای شکن گیر زلفق توبه شکن ریش
12. ۱۲پیش شمن شانه آن صنم زدی از زلفزد بدل زلف شانه پیش شمن ریش
13. ۱۳بتکده عشق را و تن رخ او بودبت نپرسند شمن چو گشت و تن ریش
14. ۱۴ای پدر از درد ریش کندن فرزندجامه درو خاک پاش بر سرو کن ریش
15. ۱۵جان پدر رحم کن بجان پدر برسست بیکبارگی فرو مفکن ریش
16. ۱۶من صفت ریش تو چه دانم کردنای همه تن ریش و باز ای همه تن ریش
17. ۱۷ای چو خران . . . ر خورده، ریش فرومانتا چو دم گاو درکشی بدهن ریش