1. ۱همی روم سوی معشوق با بهار بهممرا بدین سفر اندر ،چه انده ست و چه غم
2. ۲همه جهان را سر تا بسر بهار یکیستبهار من دو شود چون رسم به روی صنم
3. ۳مرا بتیست که بر روی او به آذرماهگل شکفته بود و ارغوان تازه بهم
4. ۴به هیچ رویی باروی آن نگار مرااگر بهار بود ورنه، گل نیاید کم
5. ۵مرا نو آیین باغیست روی آن بت رویکز آسمان چو دگر باغها نخواهم نم
6. ۶عذاب بادیه دیدم کنون بدولت میرز بادیه سوی باغی روم چو باغ ارم
7. ۷امیرعالم عادل برادر سلطانکدام سلطان، سلطان سر ملوک عجم
8. ۸برادر ملکی کز همه ملوک به فضلمقدمست چو آدم از انبیا به قدم
9. ۹برادرست ولیکن بوقت خدمت اوهزار بار همانا حریص تر ز خدم
10. ۱۰چنان شناسد کز دین همی برون آیدهر آنکسی که زامرش برون نهاد قدم
11. ۱۱دو روز دور نخواهد که باشد از در اواگر دو بهره مر او را دهند زین عالم
12. ۱۲امیرگر چه که مخدوم کهتر ملکستهمی بخدمت او شاد باشد و خرم
13. ۱۳براه رایت او پیشرو بودهر روزچو پیش رایت کاووس رایت رستم
14. ۱۴زبار خدمت اوبا مراد هر روزیشکفته باشد چونانکه بوستان از نم
15. ۱۵کجا نبرد بود در فتد میان سپاهچو گرگ گرسنه کاندر فتد میان غنم
16. ۱۶بدان زمان که دو لشکر بجنگ روی نهندجهان نماید چون گلستان زرنگ علم
17. ۱۷زمین ز مرد شود تنگ چون کشن بیشههوا ز گرد شود تیره چون سیه طارم
18. ۱۸زبان گردان گویا شود به دار و بگیردل دلیران مایل شود به جور و ستم
19. ۱۹رخ گروهی گردد ز هول چون دینارلب گروهی گردد زبیم چون درهم
20. ۲۰چو بانگ خیزد کآمد امیر ابویعقوبزهیچ جانور از بیم بر نیاید دم
21. ۲۱مبارزانرا گردد در آن زمان از بیمبدست نیزه و زوبی چو افعی و ارقم
22. ۲۲بیک دو گشت که بر گردد اندرون مصافز خون کشته همی پر کند دوباره شکم
23. ۲۳بسا تنا که فرستد دما دم اندر پسسنان نیزه او از وجود سوی عدم
24. ۲۴بروز جنگ چنین باشد و بروز شکارهزبر و ببر برون آرد از میان اجم
25. ۲۵زبیم ناوک و تیغش همی نیاید خوابپلنگ را در کوه و نهنگ را در یم
26. ۲۶بدینجهان نشناسم کمانوری که دهدکمان او را مقدار خم ابرو خم
27. ۲۷به تیر با سپر کرگ و مغفر پولادهمان کند که به سوزن کنند با بیرم
28. ۲۸بدین ستودگی و چیرگی بکار کمانازین ستوده ترو چیره تر بکار قلم
29. ۲۹مقدمست بفضل و مقدمست به علمچنانکه پیشتر اندر حدیث جود و کرم
30. ۳۰هر آنچه از هنر و فضل ومردمی خواهیتمام یابی ار آن خسرو ستوده شیم
31. ۳۱حدیث مبهم و مشکل بدو گشاده شوداگر ندانی رو پرس مشکل و مبهم
32. ۳۲همیشه تا نفروزد قمر چو شمس ضحیمدام تا ندرخشد سها چو بدر ظلم
33. ۳۳همیشه تا نشود خوشتر از بهار خزانچنان کجا نبود خوشتر از شباب هرم
34. ۳۴همیشه تا که بودنام از شهادت و غیبهمیشه تا که بود بحث در حدوث و قدم
35. ۳۵امیر باد بشادی و باد بر خور دارز روزگار مبیناد هیچ رنج و الم
36. ۳۶گرفته بادا مشکین دو زلف دوست بدستنهاده گوش به آوای زیر و ناله بم
37. ۳۷درین بهار دلارام شاد باد مدامکسی که شاد نباشد بدونژند و دژم