1. ۱ای شهی کز همه شاهان چو همی در نگرمخدمت تست گرامی تر و شایسته ترم
2. ۲تا همی زنده بوم خدمت تو خواهم کرداز ره راست گذشتم گر ازین در گذرم
3. ۳دل من شیفته بر سایه، و جاه و خطرستوندرین خدمت با سایه و جاه و خطرم
4. ۴یار من محتشمانند و مرا شاعر نامشاعرم لیکن با محتشمان سر بسرم
5. ۵مرکبان دارم نیکو که به راهم بکشنددلبران دارم خوشرو که درایشان نگرم
6. ۶سیم دارم که بدان هر چه بخواهم بدهندزر دارم که بدان هر چه ببینم بخرم
7. ۷این نوا،من، تو چه گویی، ز کجا یافته اماز عطاها که ازین مجلس فرخنده برم
8. ۸همه چیز من و اقبال من و از دولت تستخدمت فرخ تو برد بخورشید سرم
9. ۹بتوان گفت که از خدمت تو یابم برخدمت تو بهمه وقتی داده ست برم
10. ۱۰تو همی دانی و آگه شده ای از دل منکه ره خدمت تو من به چه شادی سپرم
11. ۱۱سیزده سالست امسال و فزون خواهد شدکه من ای شاه بدین درگه معمور درم
12. ۱۲تا تو اندر حضری من به حضر پیش توامتاتو اندر سفری با تو من اندر سفرم
13. ۱۳نه همی گویم شاها که نبایست چنیننه همی خدمت خویش ای شه بر تو شمرم
14. ۱۴این بدان گفتم تا خلق بدانند که منچند سالست که پیوسته بدین خانه درم
15. ۱۵دی کسی گفت که اجری تو چندست زمیرگفتم اجری من ای دوست فزون از هنرم
16. ۱۶جز که امروز دو سالست که بی امر امیرنیست از نان و جو اسب نشان وخبرم
17. ۱۷گفت من بدهم چندانکه بخواهی بستانگفتم اندوه مخور هست هنوز این قدرم
18. ۱۸نه نکو باشد از من نه پسندیده که منخدمت میر کنم نان ز دگر جای خورم
19. ۱۹بزیاد آن ملک راد که در دولت اونبود حاجت هرگز بکسان دگرم